Ένα εξαιρετικό θεατρικό έργο και μια άκρως συγκλονιστική ερμηνεία

arxikara

Πριν από λίγο καιρό είχα την τιμή να παρακολουθήσω μια θεατρική παράσταση, που δυστυχώς παρουσιάστηκε στο κοινό μόνο δύο φορές. Ο λόγος για τον θεατρικό μονόλογο του Αριστοτέλη Χαϊτίδη, «Για τη Μαρίτα».

Με την είσοδο μου στο θέατρο Φούρνος, ξαφνιάστηκα από το λιτό σκηνικό. Αρκούσε βέβαια η είσοδος της ηθοποιού Έρη Μπακάλη, για να γεμίσει οποιοδήποτε κενό υπήρχε στην σκηνή. Η επιβλητική της παρουσία και η καθηλωτική φωνή της, αρκούσαν για να κάνουν το κοινό να μην θέλει καν να αναπνεύσει μήπως και χαλάσει την μαγεία.

01

«Όπως κάθε άνθρωπος, έτσι και εγώ, έχω μια ιστορία να διηγηθώ. Μα δεν ξέρω ακριβώς πώς να το κάνω. Δεν είμαι προετοιμασμένη.» Από τα πρώτα λόγια της, από το πρώτο άκουσμα της φωνής της μπορούσε κανείς να αισθανθεί την βαρύτητα της κάθε λέξης. Η Έρη Μπακάλη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε γαλλική φιλολογία και υποκριτική. Σε ηλικία είκοσι ετών αποφάσισε να φύγει για την Βιέννη όπου και κατοικεί μόνιμα από τότε.

Φ.Χ.       κ. Μπακάλη, πότε αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την υποκριτική;

Ε.Μ.       Με το θέατρο ήθελα να ασχοληθώ από πολύ μικρή. Είχαμε και κάποιες οικογενειακές επαφές με ανθρώπους του θεάτρου και έτσι από πολύ νεαρή ηλικία παρακολουθούσα θεατρικές παραστάσεις. Μάλιστα, ο Πέτρος Φυσσούν είχε πει κάποτε στον θείο μου, «Μην περιμένεις να κάνει κάτι διαφορετικό η Έρη στην ζωή της, εδώ συνάχι έχει κάποιος και κολλάνε όλοι, αυτό το μικρόβιο δεν θα κολλήσει;».

Φ.Χ.       Η ερμηνεία σας στον ρόλο της μητέρας της Μαρίτα ήταν το λιγότερο συγκλονιστική. Φαντάζομαι πως δεν ήταν εύκολος ρόλος. Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε;

Ε.Μ.       Οι δυσκολίες δεν είχαν να κάνουν με τον χαρακτήρα της μητέρας (χωρίς όνομα), όσο με την δομή του μονολόγου. Επτά σελίδες γεμάτες σκέψεις, συναισθήματα, υποχρεώσεις και ένστικτα, δεν διευκολύνουν ακριβώς την αποστήθιση. Όμως με οδήγησε το λεξιλόγιο της, ώστε να ακολουθήσω τους εσωτερικούς αγώνες της. Ως προς αυτό, θυμάμαι πως με τον Αριστοτέλη Χαϊτίδη, συγγραφέα και σκηνοθέτη της παράστασης, χαιρόμασταν σαν μικρά παιδιά όταν η ανακάλυψη κάποιων εκφράσεων της μας φώτιζε και την επόμενη πτυχή του χαρακτήρα της.

Φ.Χ.       Κάποια στιγμή στην παράσταση λέτε, «Κάθε μάνα έχει τις δικές της έγνοιες. Όλες θα σου πουν πως καταλαβαίνουν τον πόνο σου, αλλά αυτό δεν ισχύει. Όλες με τον τρόπο μας είμαστε μόνες με τα παιδιά μας.» Τι σημαίνει για εσάς αυτή η φράση;

Ε.Μ.       Σκέφτομαι ότι ο ρόλος της μητέρας δεν είναι συλλογική σύμβαση να συμπάσχεις πραγματικά με τους συναδέλφους σου και δεν ξέρω αν μπορείς καν να βοηθήσεις, ακόμα και αν το θέλεις! Είμαι εξαιρετικά δεμένη με την μαμά μου και εκείνη λατρεύει τα εγγόνια της. Τα λατρεύει! Αλλά εγώ είμαι η κόρη της, όχι οι κόρες μου. Φαίνεται να είναι ένα κλειστό κύκλωμα. Κατανοείς μεν, αλλά δεν είναι δυνατό να συμμετάσχεις, ούτε να αναπληρώσεις…

Φ.Χ.       κ. Μπακάλη ποια είναι τα μελλοντικά επαγγελματικά σας σχέδια;

Ε.Μ.       Περιμένω τον Αριστοτέλη στην Βιέννη, όπου θέλουμε να ετοιμάσουμε μια παράσταση των μεταμορφώσεων του Οβίδιου στα Γερμανικά και την άνοιξη θα συνεργαστώ με έναν ακόμα Έλληνα σκηνοθέτη εδώ στην Βιέννη, τον Θεόδωρο Λιμίτσιο αυτήν την φορά σε μια ελληνόφωνη παραγωγή. Φυσικά ελπίζω η «Μαρίτα» να συνεχίσει το ταξίδι της. Ήδη υπήρξε ενδιαφέρον από το θέατρο Φούρνος που παίξαμε να το επαναλάβουμε.

Τελειώνοντας η παράσταση είχα την χαρά να μιλήσω και με τον κ. Χαϊτίδη και να μάθω περισσότερα σχετικά με τον ίδιο, αλλά και για την εξαιρετική αυτή παράσταση.

0002

Φ.Χ.       Πως εμπνευστήκατε το έργο κ. Χαϊτίδη;

Α. Χ.       Αφορμή για τη συγγραφή στάθηκε ένα άρθρο σε εφημερίδα που είχα διαβάσει πριν αρκετά χρόνια. Περιέγραφε τον αγώνα μιας μάνας να κρατήσει την κόρη της στην  ζωή, που έπασχε από νευρική ανορεξία. Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση τότε  ήταν το πόσο ανήμπορη ένιωθε η μάνα μπροστά στην αρρώστια της κόρης.

Φ.Χ.       Παρακολουθώντας την παράσταση θα παρατηρήσει κανείς πως δεν είναι μια παράσταση για τις διατροφικές διαταραχές, παρόλο που η Μαρίτα χάνει την ζωή της από αυτό. Τι ακριβώς θέλατε να μοιραστείτε με το κοινό σας μέσω αυτού του θεατρικού σας έργου;

Α.Χ.        Πολύ σωστά το θέτετε έτσι. Η αρρώστια της κόρης δεν κατονομάζεται πουθενά. Δεν ξέρουμε καν αν θεωρείται αρρώστια. Αυτό που βλέπουμε όμως είναι μια γυναίκα, ένας άνθρωπος βασικά, που παλεύει μέσα της να καταλάβει τους νόμους και τις συνθήκες που διαμόρφωσαν την ζωή της.

Φ.Χ.       Η παράσταση ανοίγει με την φράση, «Κανείς δεν είναι δυστυχισμένος με την θέληση του. Κανείς δεν το επιλέγει. Η ευτυχία είναι έλεος, έτσι δεν είναι;».  Τι σημαίνει για εσάς αυτή η φράση;

Α.Χ.        Είναι κεντρικής σημασίας, πιστεύω, αφού σηματοδοτεί την μεταφυσική αναζήτηση μιας γυναίκας που καμία σχέση δεν δείχνει να έχει είτε με τα θεία, είτε με την μεταφυσική ως όργανο βοηθητικό στη ζωή μας. Είναι κάτι που προκύπτει όμως. Είναι ίσως το απόσταγμα της δικής της φιλοσοφίας: ότι και να κάνεις, δεν είναι στον έλεγχο σου το αν θα πεθάνεις ευτυχισμένος ή όχι. Υπάρχει κάτι πέρα από τις δικές μας πράξεις και σκέψεις που συν-διαμορφώνει τη ζωή όπως και το τέλος μας. Δεν ξέρω αν σε προσωπικό επίπεδο συμφωνώ, αλλά τα επιχειρήματα της μάλλον με πείθουν για την δική της περίπτωση.

0003

Φ.Χ.       Θα γίνουν άλλες παραστάσεις;

Α.Χ.        Σχέδια υπάρχουν πολλά και ήδη συζητάμε με θέατρα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη αλλά και στο εξωτερικό. Είναι μια παράσταση που εστιάζει σχεδόν αποκλειστικά στον ανθρώπινο παράγοντα, στην ηθοποιό και τα εκφραστικά της μέσα, που σημαίνει ότι είναι εύκολο να μετακινηθεί και να περιοδεύσει αφού δεν στηρίζεται σε πολλά τεχνικά μέσα.

Φ.Χ.       Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας;

Α.Χ.        Για το συγκεκριμένο έργο σκέφτομαι μια συμπαραγωγή της ελληνικής με την γερμανική εκδοχή. Παράλληλα ετοιμάζω και την Αντιγόνη μου, στα ελληνικά, που ανέβηκε πρώτη φορά στην Βιέννη τον χειμώνα του 2017, στα γερμανικά πάντα.

Εμείς δεν έχουμε παρά να τους ευχηθούμε καλή επιτυχία σε ότι και αν κάνουν, ελπίζοντας πάντα, η «Μαρίτα» να επιστρέψει ξανά στην Αθήνα προκειμένου να συνεχίσει το ταξίδι της.

Φαίη Χατζηαντωνίου

 

You May Also Like

Γράψτε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *