Μικρές υστερίες στο θέατρο…

arxiki

Ας μιλήσουμε λίγο για θέατρο σήμερα. Ναι, ναι για το θέατρο που είναι το μεγάλο μεράκι όλων των ηθοποιών και που φαίνεται να κερδίζει όλο και περισσότερο κοινό τα τελευταία χρόνια.

Είπες λοιπόν και εσύ να πας να παρακολουθήσεις μια παράσταση που είχε πολύ καλές κριτικές και ενδιαφέρον υπόθεση άλλα έκανες το λάθος και σε μια συζήτηση με την μητέρα σου, σου ξέφυγε και το ανέφερες. Είναι μεσημέρι. Χτυπάει το τηλέφωνο και με το που βλέπεις την οθόνη ξέρεις πως δεν είναι για καλό.

  • Παρακαλώ..
  • Έλα κορίτσι μου τι κάνεις;
  • Καλά είμαι μαμά εσύ τι κάνεις;
  • Καλά είμαι παιδί μου, πήρα να σου θυμίσω κάτι.
  • Τι να μου θυμίσεις;
  • Το βράδυ που θα πας στο θέατρο να πάρεις μαζί σου ένα ζακετάκι. Θα κάνει ψύχρα.
  • Τι ψύχρα βρε μαμά. Μέσα θα ήμαστε δεν είναι υπαίθριο το θέατρο.
  • Καλά μην εξάπτεσαι παιδί μου, θα σου φέρω εγώ ένα.
  • Τι ; (αισθάνεσαι τα αυτιά σου να βουλώνουν, το στόμα σου να φεύγει από την θέση του ένα ελαφρύ μούδιασμα στην γλώσσα).
  • Παιδί μου με ακούς;
  • Τι είπες μαμά; Τι θα μου φέρεις και πού;
  • Ένα ζακετάκι κοπέλα μου, θα σου φέρω στο θέατρο.
  • Δηλαδή θα φύγεις από το σπίτι σου και θα έρθεις στο θέατρο για να μου φέρεις ζακέτα;
  • Όχι παιδί μου. Θα έρθω και εγώ στο θέατρο μαζί με την θεία σου την Τούλα.
  • Μα η θεία Τούλα κρατάει τα παιδιά της νύφης της, της Μαιρούλας. Έτσι δεν είναι;
  • Ναι θα τα πάρει μαζί. Θα είμαστε όλοι παρέα. Δεν είναι τέλεια; Να βγω και εγώ λίγο από το σπίτι παιδάκι μου που έχω μαραζώσει, λέει με το γνωστό ύφος οσιομάρτυρα η γλυκιά σου μανούλα.

001

Μάταια προσπαθείς να πείσεις την μανούλα πως το έργο προφανώς και δεν θα το καταλάβουν τα παιδιά και πως ίσως είναι καλύτερα να βρει μια παιδική παράσταση. Εκείνη εκεί, επιμένει πως θα περάσετε υπέροχα και σε δωροδοκεί μάλιστα λέγοντας σου να μην αγχωθείς για το εισιτήριο καθώς έχει ήδη αγοράσει και το δικό σου.

Ετοιμάζεσαι λοιπόν και πηγαίνεις στο θέατρο προσπαθώντας να πείσεις τον εαυτό σου πως όλα θα πάνε καλά και πως θα καταφέρεις να δεις την παράσταση απερίσπαστη. Φυσικά αισθάνεσαι και τύψεις που δεν ήθελες κατά βάθος να πάς με την μανούλα στο θέατρο. Στο μυαλό σου αντηχεί η φωνή της να σου θυμίζει σε κάθε ευκαιρία, πως εκείνη όταν ήσουν μικρή σε έπαιρνε παντού μαζί της και πως ποτέ, μα ποτέ δεν θα το μετανιώσει που το έκανε.

Φτάνεις λοιπόν στο θέατρο και κάθεσαι στην θέση σου δίπλα στην μανούλα. Το γνωστό καμπανάκι χτυπά τρίτη φορά σημάδι πως η παράσταση ξεκινά. Βγαίνουν οι ηθοποιοί στην σκηνή και το κοινό επιδίδεται σε ένα ένθερμο χειροκρότημα. Κοιτάζεις γύρω σου και αναρωτιέσαι, γιατί χειροκροτούν. Ησυχάζεις σκεπτόμενη πως μάλλον θα παρασύρθηκε κάποιος από τον ενθουσιασμό του και μαζί ακλούθησαν και οι υπόλοιποι .

002

Δεν έχουν περάσει δέκα λεπτά και το κοινό με την πρώτη ευκαιρία χειροκροτεί και πάλι. Δεν είναι καλό σημάδι ναι, σίγουρα δεν είναι καλό σημάδι αυτό. Σε κάθε έξυπνη ατάκα των ηθοποιών και σε κάθε τους γκριμάτσα το κοινό παραληρεί χειροκροτώντας. Αντιστέκεσαι στην παρόρμηση να βουτήξεις την διπλανή σου από αριστερά και να την ρωτήσεις « Γιατί αγάπη μου χειροκροτείς κάθε τριάντα δευτερόλεπτα ε;; Είπαμε το χειροκρότημα είναι η επιβράβευση του ηθοποιού αλλά εσύ τον επιβραβεύεις απλά και γιατί αναπνέει. Αφήστε τους ανθρώπους να κάνουν την δουλειά τους. Ήμαρτον πια». Η παράσταση συνεχίζεται  και εσύ δίνεις τον δικό σου αγώνα. Γιατί; Γιατί όλα γίνονται ακριβώς όπως τα περίμενες. Τα πιτσιρίκια να κριτσανίζουν ασταμάτητα πατατάκια παράγοντας έναν εκνευριστικότατο θόρυβο με τα σακουλάκια και η μαμά με την θεία Τούλα μόνο την παράσταση να μην παρακολουθούν.  Η μπροστινή σου είχε την φαεινή ιδέα να κάνει κότσο τα μαλλιά της, λες και δεν έφθανε το ένα και ογδόντα ύψος της να σου κρύβει την θέα στην σκηνή και ο κόσμος να χειροκροτεί. Εσύ; Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.

Κάπως έτσι λοιπόν τελειώνει η παράσταση χωρίς να έχεις  καταλάβει καν,  τι έγινε. Το αποκορύφωμα; Η θεία  Τούλα και η λατρεμένη σου μαμά στο τέλος όρθιες χειροκροτούν λέγοντας πόσο εξαιρετική παράσταση ήταν. Εσύ μαζεύεις τα πράγματα σου και τα κουρελιασμένα νεύρα σου, υποσχόμενη στον εαυτό σου να κρατήσεις επτασφράγιστο μυστικό την επόμενη παράσταση που θα δεις και φυσικά να αγοράσεις εισιτήριο στην πρώτη σειρά. Όσο για τα νεύρα σου, «Αν σε αντέξει το σχοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα».

Φαίη Χατζηαντωνίου

 

You May Also Like

Γράψτε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *