Οι μικρές «ελευθερίες» που δεν πρέπει να στερούμε από τα παιδιά μας

Το ευτυχές γεγονός της γέννησης ενός παιδιού για τους περισσότερους γονείς ισοδυναμεί με περιορισμό της ελευθερίας τους για αρκετά χρόνια, δημιουργώντας ταυτόχρονα την πιο γλυκιά «φυλακή». Από την πρώτη κιόλας στιγμή που γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα μετά το μαιευτήριο, αρχίζουν να συνειδητοποιούν πως πλέον θα πορεύονται με βασικό σκοπό της ζωής τους την προστασία του μωρού τους απ’ οτιδήποτε μπορεί να το βλάψει, απ’ ό,τι μπορεί να καταστεί καταστροφικό για εκείνο. Για χρόνια, δε, μαμά και μπαμπάς είναι στο ίδιο έργο θεατές: Φύλακες-άγγελοι των παιδιών, δημιουργούν ένα προστατευτικό πλέγμα γύρω τους προκειμένου να τα διατηρήσουν γερά, ασφαλή και να έχουν το πάνω χέρι σε όσους συναναστρέφονται. Και η ζωή συνεχίζεται με αυτόν τον τρόπο για πολλά χρόνια.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές φορές να βοηθάμε τα παιδιά μας πολύ, πάρα πολύ. Σε σημείο που δεν τ’ αφήνουμε να χαρούν την καθημερινότητά τους και να κατακτήσουν κάποιες μικρές ελευθερίες- φυσικά όσες αναλογούν στην ηλικία τους.

Στο σημερινό άρθρο θα δούμε και μαζί ποιες είναι αυτές οι μικρές «ελευθερίες» που στερούμε στα παιδιά μας.

Να μιλάτε και να απαντάτε εσείς στη θέση του

Όσο το παιδί δε μιλάει, είναι λογικό να αναλαμβάνει ο γονιός ν’ απαντά στις ερωτήσεις που απευθύνουν στο μικρό του. Από τη στιγμή, όμως, που μπορεί να αρθρώσει λέξεις και να σχηματίσει προτάσεις, δεν υπάρχει κανένας λόγος να εμποδίζουμε την αλληλεπίδραση και την επικοινωνία του με τον υπόλοιπο κόσμο.

Έτσι την επόμενη φορά πριν βιαστείτε να απαντήσετε εσείς, αφήστε το παιδί σας να μιλήσει.

Να είστε «κολλητοί» του

Είναι απολύτως λογικό να θες να είσαι δίπλα στο παιδί σου και να αισθάνεται ότι μπορεί να σου μιλήσει, όμως με το να προσπαθείς να γίνεις ο κολλητός/ η κολλητή του, οι ισορροπίες στη σχέση σας χάνονται.

Αφήστε  το να επιλέξει συνομήλικους φίλους και δείξτε του ότι το αγαπάτε, το προσέχετε και το σέβεστε και όποτε θέλει να μιλήσει, εσείς θα είστε εκεί.

«Εγώ θα σου πω τι θέλεις!»

Είναι λάθος να μπαίνουμε στη διαδικασία να κρίνουμε τι θέλει το παιδί. Όταν μας λέει «θέλω σοκολάτα» κι εμείς του απαντάμε «δεν θες πραγματικά να φας σοκολάτα, θα σου περάσει» απλώς αναζωπυρώνουμε την επιθυμία του.

Όταν λοιπόν θέλετε να του μάθετε ν’ αλλάξει κάποιες συνήθειες, εξηγήστε του τον λόγο της επιλογής σας και συνδέστε το με κάτι θετικό!

bigstock-Woman-And-Two-Children-Sitting-4136546-lg
Τα βοηθάτε ακόμα κι όταν δεν χρειάζεται

Δεν υπάρχει λόγος να ντύνουμε εμείς τα μικρά μας, να τα ταΐζουμε, να τους δένουμε τα κορδόνια ενώ είναι σε θέση ή στην κατάλληλη ηλικία να το κάνουν μόνα τους. Τα παιδιά σιγά-σιγά θα κατακτήσουν όλο και περισσότερες ικανότητες και θα μάθουν να είναι αυτόνομα, φροντίζοντας τον εαυτό τους.

Του επιβάλλετε το γούστο σας

Ίσως και ασυνείδητα, μπορεί να επιβάλλετε στο παιδί το γούστο σας στη μουσική, τις ταινίες, το στιλ, τα βιβλία κ.ο.κ. Πρέπει, όμως, να συνειδητοποιήσετε ότι έχει τις δικές του προτιμήσεις, που είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα διαφέρουν απ’ τις δικές σας.

Μην αμελείτε τις επιθυμίες του. Ρωτήστε το αν θέλει να δείτε μαζί μια ταινία που σας αρέσει, αλλά την επόμενη φορά δείτε κι εσείς εκείνη την ταινία που αρέσει στο ίδιο.

01-practice-ways-get-kids-off-phones-without-bribery-37707798-gpointstudio

Διαλέγετε τα χόμπι και τα ενδιαφέροντά του

Η κόρη σας θέλει ν’ αρχίσει πολεμικές τέχνες αλλά εσείς επιμένετε να τη γράψετε στο μπαλέτο. Ο γιος σας θέλει να κάνει μπάσκετ αλλά εσείς επιμένετε να τον γράψετε στο ποδόσφαιρο. Δεν ακούτε τα «θέλω» των παιδιών και τους επιβάλλετε τα δικά σας, αναγκάζοντάς τα να κάνουν σε εβδομαδιαία βάση κάτι που δεν τους αρέσει.

Βοηθήστε τα να ανακαλύψουν τα ταλέντα και τις δυνατότητες τους κάνοντας αυτό που πραγματικά θέλουν.

Να μιλάτε με το εμείς και όχι με το εσύ

«Έχουμε βγάλει τα πρώτα μας δοντάκια», «Σήμερα φάγαμε μια νόστιμη φρουτόκρεμα», «Χθες περπατήσαμε για πρώτη φορά». Άρα να υποθέσουμε ότι και εσείς τώρα βγάλατε τα πρώτα σας δοντάκια, μοιραστήκατε τη φρουτόκρεμα που φτιάξατε με το μωρό σας και μόλις χθες… καταφέρατε να περπατήσετε.

Χρησιμοποιείστε απλά β’ ενικό. Έτσι το παιδί θα συνειδητοποιεί καλύτερα πόσα πράγματα μπορεί να καταφέρει μόνο του. Π.χ. «Είμαι περήφανη που πέρασες παιδαγωγικά και θα κάνεις το όνειρό σου πραγματικότητα», αντί για «Ναι περάσαμε παιδαγωγικά.. Ένα όνειρο μας εκπληρώθηκε».

mom-and-kids-at-play

Να παίρνετε αποφάσεις αντί για εκείνο

Ο δρόμος των παιδιών μας προς την ελευθερία είναι πολύ μεγάλος, όμως μπορούν να κάνουν μικρά –μικρά βήματα. Όταν λοιπόν, τους δίνεται η ευκαιρία να πάρουν μια απόφαση που δεν έχει ρίσκο, προσπαθήστε να μην επεμβαίνετε!

Σεβαστείτε  την επιλογή του και μην την κατακρίνετε. Αν για παράδειγμα, το μικρό σας ζητήσει για δώρο γενεθλίων από τον παππού ένα παιχνίδι, θα πρέπει απλώς να το ακούσετε- εξάλλου, δικά του γενέθλια είναι!

Να εισβάλλετε στην προσωπική του ζωή

Αν τα παιδιά σας έχουν μπει στην εφηβεία, ξέρετε τι εννοούμε από πρώτο χέρι. Αποφύγετε να κάνετε ανακρίσεις του τύπου «Ποιος είναι αυτός που φύγατε μαζί μετά το σχολείο;» ή «Με ποιον μιλάς στο κινητό;». Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να σας απομακρύνουν, γιατί το παιδί θα νιώσει ότι εισβάλλετε στην προσωπική του ζωή.

Περιμένετε να έρθει από μόνο του και να σας μιλήσει. Δώστε του το χώρο και το χρόνο, δείξτε του ότι είστε δίπλα του διακριτικά και θα δείτε ότι θα νιώσει από μόνο του την ανάγκη να σας έρθει να σας μιλήσει.

 

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *