Δεν ξεχνάμε τον πόλεμο, δεν ξεχνάμε τα παιδιά.

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Και φυσικά δεν ξεχνάμε τα κατεστραμμένα από τις βόμβες σχολεία στην Ουκρανία. Ότι και να γράψω δεν μπορεί να περιγράψει τις φωτογραφίες.. οι οποίες με αξιοπρέπεια αναδεικνύουν τα δεινά του πολέμου.. Λίγες εικόνες για τα παιδιά της Ουκρανίας.. για συμπλήρωμα στις φωνές που θέλουν να σταματήσει επιτέλους αυτός ο πόλεμος..

περισσότερα >

Μπισκότα αποφοίτησης για μια στρατιά… νηπιαγωγάκια

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Ο Ιούνιος, ο μήνας των αποφοιτήσεων, σήμερα τελειώνει τη σύντομη διαδρομή του!

Νηπιαγωγάκια πήραν τη σκυτάλη για το Δημοτικό σχολείο, δημοτικάκια ετοιμάζονται για τη μεγάλη μετάβαση στο Γυμνάσιο, γυμνασιάκα για το Λύκειο και τα λυκειάκια, μόλις προχθές έμαθαν τις βαθμολογίες τους στις πανελλαδικές εξετάσεις και σχεδιάζουν το μέλλον τους!

Δε λείπουν βέβαια όλοι όσοι τελείωσαν μέσα στον Ιούνιο το πανεπιστήμιο, το μεταπτυχιακό τους, όσοι πήραν αποτελέσματα σε εξετάσεις ξένων γλωσσών, ή άλλου είδους εξετάσεις.

Η αποφοίτηση λοιπόν, με την ευρύτερη έννοια της, είναι μία αφορμή για γιορτή, ευχές, χαμόγελα και περηφάνεια που οι κόποι ανταμείβονται και φθάνει επιτέλους μία περίοδος ξεκούρασης.

Κάπως έτσι προέκυψε η ιδέα για τα viral πια «μπισκότα αποφοίτησης για μια στρατιά νηπιαγωγάκια» που αρχικά είχα φτιάξει όταν ο μικρός μου τελείωσε το προνήπιο κι έπειτα επανέλαβα στο νηπιαγωγείο. Μετά τις διθυραμβικές κριτικές, συνεχίζω να φτιάχνω και να μοιράζομαι τα μπισκότα «απόφοιτους» σε κάθε event αποφοίτησης! περισσότερα >

Πώς γίνεται ένα 9χρονο παιδί να σταματά το σχολείο και να μην αντιδρά κανείς;

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Δεν είναι μικρή κοινωνία η Λάρισα. Δεν γίνεται να κλείνεται ένα παιδάκι 9 ετών στο σπίτι και να βγαίνει γυναίκα πια 51 ετών.. να βγαίνει και να αντικρίζει το φως του ήλιου μετά από 42 ολόκληρα χρόνια!

Έγκλειστη επί 42 ολόκληρα χρόνια.. στο σπίτι της μητέρας της η οποία τη σταμάτησε από το σχολείο.. άγνωστο το γιατί.. κάποιοι υποστηρίζουν ότι το παιδί παρουσίαζε χαρακτηριστικά του φάσματος του αυτισμού και η μητέρα της την κρατούσε φυλακισμένη για να την προστατέψει..

περισσότερα >

Πανελλήνιες εξετάσεις: νικητές και χαμένοι

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Μου αρέσουν πολύ τα άρθρα με θέμα «τι μου δίδαξαν οι πανελλήνιες» (γενικά, σαν διαδικασία). Αν έχουν και πολλές δόσεις χιούμορ, διαβάζω, ταυτίζομαι και γελάω μόνη μου, ενώ άλλες φορές ανακαλώ και συγκινούμαι.

Σήμερα, ξεκίνησαν οι πανελλήνιες, η δοκιμασία των μαθητών της Γ’ Λυκείου που ονειρεύονται να μπουν στη σχολή της επιλογής τους.

Όταν ήμουν εγώ στη θέση τους δεν είχα φανταστεί ότι θα ασχοληθώ με το κομμάτι της εκπαίδευσης και ότι θα περιγράφω στους μαθητές μου τις δικές μου εμπειρίες για να τους βοηθήσω αλλά και να τους χαλαρώσω.

Από τότε λοιπόν πέρασαν πολλά χρόνια (δεν λέω πόσα!), οι ιστορίες μου έχουν χιλιο-ειπωθεί κι έχουν αποκτήσει ρετρό απόχρωση, τα διδάγματα όμως είναι διαχρονικά.

Ήρθε η στιγμή ν’ αποτυπώσω κι εγώ, στο χαρτί, σκέψεις για τη διαδικασία των πανελληνίων εξετάσεων κι εύχομαι όλοι εσείς που δοκιμάζεστε φέτος, να βγείτε νικητές. περισσότερα >

Από σήμερα τα χαμόγελα των παιδιών ελευθερώνονται!

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

1η Ιουνίου 2020 – 1η Ιουνίου 2022

2 χρόνια μάσκες στα σχολεία, περίπου 1,5 σχολική χρονιά (καθαρός χρόνος) καλυμμένα παιδικά προσωπάκια.

Σήμερα το πρωί ξύπνησα με ιδιαίτερη χαρά. Ήξερα ότι δεν θα βάλω μάσκες στη σχολική τσάντα του μικρού μου, ήξερα ότι το πρωί θα φύγει από το σπίτι χωρίς μάσκα! Κι εκείνος, δεν την αναζήτησε καθόλου, δεν αναρωτήθηκε, δεν τη θυμήθηκε. Βγήκε από την πόρτα κρατώντας μόνο την τσάντα του κι ένα καπέλο για τον ήλιο. Σα να μη φόρεσε μάσκα ποτέ. Σα να διέγραψε από τη μνήμη του αυτή την «υποχρέωση» έτσι απλά, σε δευτερόλεπτα.

Μέχρι σήμερα, όταν βγαίναμε από το σπίτι σκεφτόμασταν: «κλειδιά – πορτοφόλι – κινητό – μάσκα». περισσότερα >

Πώς προστατεύω τον μικρό μου μαθητή από τον κορωνοϊό;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Παρατηρείται μια έξαρση του κορωνοϊού το τελευταίο διάστημα και η ανησυχία των γονέων μεγαλώνει.

Η προσπάθεια να προστατευτούμε γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, με έμφαση στους μικρούς μας φίλους και ιδίως τους μαθητές.

Οι γονείς ανησυχούν πολύ και είναι λογικό, αφού τα παιδιά δεν μπορούν να τηρήσουν τόσο εύκολα τους κανόνες όπως εμείς.

Όμως σίγουρα μπορούν να καταλάβουν την κατάσταση και να ακολουθήσουν μια ρουτίνα.

περισσότερα >

Κτίρια «φάντασμα» στο κέντρο της πόλης!

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Πόσες φορές περπατάτε στην πόλη σας και βλέπετε κτίρια που έχουν εγκαταλειφθεί; Εκτός από την αρνητική εικόνα που δημιουργούν κάποια, υπάρχει και μια θετική.

Αυτή της ιστορίας που κουβαλούν πάνω τους και μέσα τους.

Αν επισκεφτείς ένα από αυτά θα πάρεις μια γεύση από την εποχή που «έζησαν».

Πρόσφατα επισκέφτηκα την παλιά τεχνική σχολή «Δημόκριτος» στην Χαλκίδα. Μέσα θα δεις αποφθέγματα γραμμένα στους τοίχους, από εκείνη την εποχή. περισσότερα >

Οργάνωση και Διοίκηση… σχολικής χρονιάς!

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Αυτές τις μέρες σκέφτομαι έντονα ότι η νέα χρονιά θα έπρεπε να ξεκινάει το Σεπτέμβριο. Αυτός είναι ο μήνας των αλλαγών, ο μήνας που μεγαλώνουμε κατά μία (σχολική) χρονιά, που οργανώνουμε μία νέα καθημερινότητα, που βάζουμε στόχους και ξεκινάμε νέες δραστηριότητες.

Για εμάς ο φετινός Σεπτέμβριος αποτελεί και ένα ορόσημο, καθώς ο μικρός μας ξεκίνησε το Δημοτικό σχολείο και άλλαξε σε μεγάλο βαθμό η καθημερινότητά μας. Διανύσαμε μόνο την πρώτη σχολική εβδομάδα προς το παρόν, επομένως δεν μπορώ να μιλήσω για προσαρμογή ακόμα, καθώς αισθάνομαι ότι η φάση αυτή θα διαρκέσει καιρό.

Τα θέματα που με απασχολούν αυτές τις μέρες, και θα προσπαθήσω να βάλω σε λίγες γραμμές, είναι το πρόγραμμα, η οργάνωση και η συνέπεια στις υποχρεώσεις μας παράλληλα με τη διατήρηση της ατομικής μας και οικογενειακής ηρεμίας.

Οργάνωση και Διοίκηση…. Σχολικής τσάντας και ψυγείου!

Αφού αγοράσαμε τσάντα, φαγητοδοχεία, καινούριο παγούρι, σχολικά, κάναμε πρόγραμμα διατροφής για όλη την εβδομάδα, πήγαμε σουπερμάρκετ, μανάβικο, κρεοπωλείο, ήρθε η ώρα της εφαρμογής!

Η χειρότερη δοκιμασία

Δεν περίμενα να ταλαιπωρηθώ τόσο πολύ με το «ντύσιμο» των βιβλίων! Κυριολεκτικά ήταν τραγική εμπειρία. περισσότερα >

Οι πιο αστείες εικόνες για την πρώτη μέρα στο σχολείο!!!

Γράφει η Ελένη Φούρλη.

Ξημέρωσε και η σημερινή ημέρα… Σήμερα που θα αποχωριστούμε τα μικρά μας αγγελούδια για την πρώτη μέρα στο σχολείο.. Ναι καλά.. πολύ δακρύβρεχτο το έκανα ε;; lol

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι γονείς θα κάνουν πάρτυ σήμερα… Δεν εννοώ φυσικά ότι δεν θέλουν τα παιδιά τους στο σπίτι.. αλλά εντάξει 3 μήνες καλά ήταν ( ας μην βάλω και την περίοδο της καραντίνας),  άνθρωποι είμαστε και εμείς θέλουμε λίγο τον χώρο μας.. την ελευθερία μας.. την ησυχία μας.

Πέρα από την πλάκα εύχομαι ολόψυχα τα παιδάκια μας να έχουν την πιο όμορφη σχολική χρονιά.. και να ολοκληρωθεί με επιτυχία.. Να ολοκληρωθεί βασικά .. μακριά από covid και οτιδήποτε άλλο…

Σας αφήνω με τις πιο αστείες εικόνες που πραγματικά θα παίξουν πολύ στα social σήμερα..

περισσότερα >

Το παιδί ξεκινάει δημοτικό! Πώς θα το κάνω να προσαρμοστεί εύκολα;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Το παιδί ξεκινά δημοτικό; Έχεις λίγο άγχος, παραδέξου το.

Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά. Όλοι οι γονείς έχουν άγχος, όπως και τα ίδια τα παιδιά.

Μπορείς όμως να το κάνεις πιο εύκολο για εκείνα, αλλά και για εσένα. Πώς; Απλά και πρακτικά.

περισσότερα >

Όλα όσα έμαθα ως ενήλικη στο… νηπιαγωγείο!

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Σε λίγες μέρες θα έχω κι επίσημα ένα «πρωτάκι». Δυσκολεύομαι να το συνειδητοποιήσω, σαν χθες μου φαίνεται που τον πήγα πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό, τότε που δε μιλούσε ακόμη καλά καλά, φορούσε πάνα, έτρωγε λίγα φαγητά και ήταν κολλημένος πάνω μου. Από τότε, πέρασαν 4 χρόνια και μάλιστα τα 2 τελευταία, το προνήπιο και το νηπιαγωγείο, ήταν πολύ ιδιαίτερα, με πρωτόγνωρες συνθήκες, μάσκες, αποστάσεις, τηλεκπαίδευση και όλα όσα μας κληροδότησε ο κορονοϊός.

Βιβλίο ολόκληρο θα μπορούσα να γράψω για την εμπειρία μου στο νηπιαγωγείο. Και λέω την εμπειρία «μου» γιατί αισθάνομαι ότι φοίτησα και αποφοίτησα κι εγώ από αυτό!

Χθες, ήταν για εμάς η τελευταία μας μέρα στο σχολείο, εγώ φανερά συγκινημένη, σκεφτόμουν όλη μέρα πώς θα κρατήσω τα δάκρυά μου στον αποχαιρετισμό, ο δε μικρός μου; Το αντίθετο! Προσπαθώντας να εκμαιεύσω τι σκέφτεται, του λέω: «τελείωσε επίσημα το σχολείο» και μου λέει, με ένα τεράστιο χαμόγελο, «εσείς οι μεγάλοι κάνετε λες και τελείωσε ο κόσμος». Και έχει δίκιο, καθώς είναι πλέον ολοφάνερο ότι το σχολείο έχει πετύχει το στόχο του: δεν έβγαλε άλλον έναν «πτυχιούχο», έβγαλε έναν «ευτυχιούχο»!

Στο νηπιαγωγείο, ως ενήλικη, έμαθα πολλά! Θα μοιραστώ εκείνα που μου έρχονται πρώτα στο νου: περισσότερα >