Εσύ νιώθεις ευγνώμων για την κάθε σου μέρα;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Σε μια πρόσφατη συζήτηση σχεδόν «ψυχοθεραπείας» που γίνεται μεταξύ φίλων, κατάλαβα πως τελικά όλοι οι άνθρωποι ψάχνουν την απόλυτη ευτυχία. Λίγοι αρκούνται με τις μικρές χαρές και περιμένουν, το ένα και το μεγάλο που θα έρθει στην ζωή τους και κατά την γνώμη πολλών, θα την αλλάξει.

Σε μια τέτοια κουβέντα λοιπόν θυμήθηκα την πρόταση που μου είχε πει κάποτε ένας κύριος, πολύ μεγαλύτερος σε ηλικία και με εμπειρία στην ζωή. Μου είχε πει λοιπόν πως δεν πρέπει κανείς να περιμένει την απόλυτη ευτυχία, αλλά να αρκείται σε μικρές μικρές ευτυχίες και χαρές που του έρχονται, για να μπορέσει να αγγίζει καθημερινά αυτό που λέμε ευτυχία.

Και πόσο δίκιο είχε. Μπορώ να πω πως έχω προσπαθήσει πολύ να το κάνω πράξη στην ζωή μου, αλλά δεν είναι πάντα εφικτό.

Εσείς αρκείστε στις μικρές χαρές ή αγχώνεστε για αυτή τη μια ευτυχία. Οι στόχοι που θέτουμε είναι εκτός από κίνητρο και ένας μεγάλος βραχνάς, αφού ζούμε με το άγχος να τους καταφέρουμε.

Ίσως όμως τελικά πρέπει να προσπαθούμε να κάνουμε ένα βήμα πιο κοντά προς την επίτευξή τους χωρίς μεγάλο άγχος.

περισσότερα >

Graffiti: Τέχνη ή έκφραση απόγνωσης;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Αυτή η μορφή τέχνης που μπήκε στην ζωή των νέων μόλις μερικά χρόνια πριν και φυσικά ξεκίνησε από το εξωτερικό, συνεχίζεται αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα.

Πόσοι από εμάς δεν θαυμάσαμε ή ακόμα και δεν κάναμε, όντας μαθητές ή φοιτητές; Πώς το αντιλαμβανόμασταν όμως τότε και πως τώρα;

Ποια είναι τα λάθη που γίνονται με ένα σπρέι;


περισσότερα >

Οργάνωση και Διοίκηση… σχολικής χρονιάς!

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Αυτές τις μέρες σκέφτομαι έντονα ότι η νέα χρονιά θα έπρεπε να ξεκινάει το Σεπτέμβριο. Αυτός είναι ο μήνας των αλλαγών, ο μήνας που μεγαλώνουμε κατά μία (σχολική) χρονιά, που οργανώνουμε μία νέα καθημερινότητα, που βάζουμε στόχους και ξεκινάμε νέες δραστηριότητες.

Για εμάς ο φετινός Σεπτέμβριος αποτελεί και ένα ορόσημο, καθώς ο μικρός μας ξεκίνησε το Δημοτικό σχολείο και άλλαξε σε μεγάλο βαθμό η καθημερινότητά μας. Διανύσαμε μόνο την πρώτη σχολική εβδομάδα προς το παρόν, επομένως δεν μπορώ να μιλήσω για προσαρμογή ακόμα, καθώς αισθάνομαι ότι η φάση αυτή θα διαρκέσει καιρό.

Τα θέματα που με απασχολούν αυτές τις μέρες, και θα προσπαθήσω να βάλω σε λίγες γραμμές, είναι το πρόγραμμα, η οργάνωση και η συνέπεια στις υποχρεώσεις μας παράλληλα με τη διατήρηση της ατομικής μας και οικογενειακής ηρεμίας.

Οργάνωση και Διοίκηση…. Σχολικής τσάντας και ψυγείου!

Αφού αγοράσαμε τσάντα, φαγητοδοχεία, καινούριο παγούρι, σχολικά, κάναμε πρόγραμμα διατροφής για όλη την εβδομάδα, πήγαμε σουπερμάρκετ, μανάβικο, κρεοπωλείο, ήρθε η ώρα της εφαρμογής!

Η χειρότερη δοκιμασία

Δεν περίμενα να ταλαιπωρηθώ τόσο πολύ με το «ντύσιμο» των βιβλίων! Κυριολεκτικά ήταν τραγική εμπειρία. περισσότερα >

Υπάρχει δικαίωση σε μια τέτοια πράξη;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητο και κυρίως ασχολίαστο αυτό που ζήσαμε χθες με την εικόνα της Ιωάννας στα δικαστήρια.

Κάποιοι δημοσιογράφοι το είδαν από κοντά, άλλοι περίμεναν τις εξελίξεις παρακολουθώντας από μακριά.

Το συμπέρασμα όλων μας ήταν ένα. Πόση δύναμη μπορεί να έχει ένας άνθρωπος. περισσότερα >

Φρίντα Κάλο: Γιατί οι φεμινίστριες την έχουν είδωλο;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Η Φρίντα Κάλο, η Μεξικανή ζωγράφος που έχει μείνει στην ιστορία, αποτελεί ένα σημαντικό πρόσωπο στον χώρο της τέχνης.

Η μοναδική καλλιτέχνης που παρουσίασε ξεκάθαρα τα δικά της προβλήματα μέσα από τα έργα της, έδειξε πως η διαφορετικότητα, αποτελεί κίνητρο για κάτι νέο.

περισσότερα >

Είναι καιρός να βγάλεις το «αλλά» από το λεξιλόγιό σου!

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Πέρασα μία δύσκολη μέρα από άποψη στρες. ‘Οταν έχω πολλά στο μυαλό μου, που πρέπει να γίνουν σε λίγο χρόνο και σωστά, χάνω την ψυχραιμία μου, μπορεί να μιλήσω απότομα, ειρωνικά και να ανεβάσω τους τόνους. Αυτό όμως που έχω καταφέρει με τον καιρό, και λίγη εκπαίδευση, είναι να αναγνωρίζω τα σημάδια και εγκαίρως να συνέρχομαι.

Για την εμπειρία μου, την πρώτη εβδομάδα στην Α’ Δημοτικού σκοπεύω να γράψω τις επόμενες μέρες. Ένας τελειομανής άνθρωπος, όπως εγώ, σίγουρα δυσκολεύεται να προσαρμοστεί, ίσως περισσότερο και από τον ίδιο τον μαθητή της Α’ Δημοτικού!

Όταν λοιπόν χάνω τη μπάλα, ξεφυλλίζω τις σημειώσεις μου. Από διάφορα σεμινάρια αυτοβελτίωσης, επικοινωνίας, θετικής ψυχολογίας, που έχω παρακολουθήσει κατά καιρούς, έχω κρατήσει σημειώσεις με τα λεγόμενα των εισηγητών που με γέμισαν τότε κίνητρο και έμπνευση.

Κάποτε, σε ένα από αυτά τα σεμινάρια, μετά από ένα 2ήμερο γεμάτο υπέροχες ιδέες βελτίωσης των επικοινωνιακών μας δεξιοτήτων, ο εισηγητής μας ζήτησε να γράψουμε ένα γράμμα στο μελλοντικό μας εαυτό. Αυτό το γράμμα το σφράγισα και το έλαβα 6 μήνες μετά, για να διαπιστώσω τι πραγματικά είχα καταφέρει να αλλάξω, από όσα φυσικά ήθελα να αλλάξω.

Γι’ αυτό το γράμμα θα σας μιλήσω και στο μέλλον, έχει ζουμί η υπόθεση άλλωστε, για σήμερα μόνο θα αναφέρω ότι είχα δεσμευτεί να μειώσω τη χρήση της λέξης «αλλά» στο λεξιλόγιό μου. περισσότερα >

Πώς μπορώ να γίνω φίλος με τον εαυτό μου;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Πολλές φορές ψάχνουμε να βρούμε τον εαυτό μας, έπειτα από δύσκολα περιστατικά που μας έχουν τύχει.

Δυσκολευόμαστε να μείνουμε με τον εαυτό μας και να περάσουμε χρόνο μαζί του.

Όμως αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος, γιατί μόνο όταν τα βρίσκεις με τον εαυτό σου μπορείς να είσαι υγιής και να καταφέρεις να επιβιώσεις από κάθε δυσκολία που σου τυχαίνει.

περισσότερα >

Πόσο ρόλο παίζει στην ψυχολογία μου η μουσική που ακούω;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Η μουσική παίζει πρωταρχικό ρόλο στην ψυχολογία μας και στην διάθεσή μας. Η μουσική μπορεί να μας κάνει να κλάψουμε, να διασκεδάσουμε ή να ανέβουμε.

Ο βασικότερος λόγος είναι οι στίχοι όμως όχι πάντα. Υπάρχουν μουσικά κομμάτια που μας ανεβάζουν με τον ήχο και μόνο και μας κάνουν να χαιρόμαστε και να είμαστε ευδιάθετοι.

Ενώ από την άλλη μεριά, μουσικές που μας ρίχνουν πολύ ακόμα και από την πρώτη νότα.

περισσότερα >

Πόσα περιττά έξοδα κάνατε σε σχολικά είδη;

Γράφει η Ελένη Φούρλη.

Καινούργια τσάντα, καινούργια κασετίνα, βάλε κυρ Στέφανε και μερικά τετράδια να βγάλει το παιδί όλη τη χρονιά, βάλε και καινούργια μολυβοθήκη για να μην πεισμώσουν τα στυλό, βάλε και ένα νέο φωτιστικό για να αλλάξει και το κλίμα.. και συμπλήρωσε και με 2-3 γκατζετάκια για να ‘χουμε να λέμε..

Μήπως περιέγραψα τον εαυτό σας αυτές τις ημέρες που ψωνίζετε τα πρώτα σχολικά των παιδιών σας; Μήπως σας έφυγε κι εσάς μια περιουσία; Μήπως τελικά αυτό το 5ο ψαλίδι και το 4ο συρραπτικό που μπήκε στο σπιτικό μας ήταν περιττό;

Ξέρετε πώς την πατάμε οι γονείς; Πρώτα απ’ όλα τραβιόμαστε από την αγάπη που έχουμε για τα αγγελούδια μας.. Θέλουμε τα καλύτερα βέβαια.. άσε που δεν χαλάμε κι εύκολα χατίρια! Επιπλέον.. δεν κάνουμε λίστα στο σπίτι.. και ιδίως αν πάμε σε κάποιο πολυκατάστημα αποφασίζουμε για το τι θέλουμε εκείνη την ώρα.. εκεί ανάμεσα στους πειρασμούς που φέρνει ο καταναλωτισμός!

Πώς το λένε οι ξένοι; Μήπως είμαστε shopaholics; Δεν ξέρω.. για πείτε εσείς; Μήπως το φορτώσαμε το ταμείο αγοράζοντας όχι και τόσο χρήσιμα πραγματάκια; περισσότερα >

Αφιέρωμα στο Εθνικό Μνημείο της 11ης Σεπτεμβρίου 2001

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Ως “Σημείο Μηδέν” (Ground Zero), έχει οριστεί το σημείο όπου βρισκόταν το Διεθνές Κέντρο Εμπορίου ή αλλιώς, οι Δίδυμοι Πύργοι της Νέας Υόρκης. Οι ουρανοξύστες κατέρρευσαν έπειτα από πρόσκρουση επιβατηγών αεροσκαφών κατά την πιο θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση στην ανθρώπινη ιστορία, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Σχεδόν 3.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Περίπου 18.000 άνθρωποι εκτιμάται ότι ανέπτυξαν ασθένειες ως αποτέλεσμα της τοξικής σκόνης που απλώθηκε στο Μανχάταν από τα συντρίμμια.

Κάθε χρόνο, στις 11 Σεπτεμβρίου, θυμόμαστε και διαβάζουμε σχετικά άρθρα, ιστορίες και γεγονότα. «Η μέρα που άλλαξε τον κόσμο», «που βρισκόσασταν και τι κάνατε εκείνη την ημέρα», «το χρονικό του εφιάλτη», είναι μερικοί από τους τίτλους που κάθε χρόνο κατακλύζουν το διαδίκτυο.

Το Καλοκαίρι του 2014, είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ το «Σημείο Μηδέν» και το Εθνικό Μνημείο και Μουσείο που έχει στηθεί εκεί, και φέτος, στην επέτειο των 20 χρόνων μετά την τραγική αυτή μέρα, θα σας αποκαλύψω ορισμένα από τα μυστικά, του ιερού αυτού χώρου:

Οι μεγαλύτεροι τεχνητοί καταρράκτες των ΗΠΑ

Το Reflecting Absence, (Αντικατοπτρίζοντας την Απουσία), έργο των αρχιτεκτόνων Michael Arad και Peter Walker, αποτελείται από δύο πισίνες έκτασης 4 στρεμμάτων με τους μεγαλύτερους τεχνητούς καταρράκτες στις ΗΠΑ να αποτυπώνουν τους Δίδυμους Πύργους, συμβολίζοντας την απώλεια της ζωής και το (φυσικό) κενό που άφησαν οι επιθέσεις. περισσότερα >

Καλή σχολική χρόνια!

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Ξεκινούν τα σχολεία, το πρώτο κουδούνι χτύπησε και οι μαμάδες ετοιμάζουν τα παιδιά για τη νέα σχολική χρόνια!

Μια όμορφη μέρα ξημέρωσε με ηλιοφάνεια και καλή θερμοκρασία, κάτι που προδιαθέτει ευχάριστα τους μαθητές.

περισσότερα >