Υπέρ ή κατά των αμβλώσεων; Μήπως είμαστε λίγο υποκριτές;

Πριν λίγο καιρό δημιουργήθηκε ντόρος για κάτι αφίσες που τοποθετήθηκαν στο μετρό της Αθήνας. Αυτές αφορούσαν σε καμπάνια για τα «αγέννητα παιδιά».. του κινήματος «αφήστε με να ζήσω». Στην αφίσα διαβάζουμε το εξής: «Ήξερες ότι από την 18η ημέρα κτυπά η καρδιά του; Από την 42η μέρα ανιχνεύονται εγκεφαλικά κύματα; Από την 8η εβδομάδα όλα τα όργανά του έχουν δημιουργηθεί; Από την 10η εβδομάδα νοιώθει πόνο. Διάλεξε τη ζωή».

Αν και δεν είμαι γιατρός.. βρήκα στο σάιτ ellinikahoaxes (ασχολείται – με επιτυχία – με το πόσο ισχύουν κάποιες ειδήσεις ή απόψεις).. ότι οι ισχυρισμοί της αφίσας είναι ψευδείς. Συγκεκριμένα:

Στην αφίσα που εμφανίστηκε στο μετρό της Αθήνας διαδίδεται ότι:

1) Από τη 18η μέρα χτυπά η καρδιά τους

2) Από τη 10η εβδομάδα νιώθουν πόνο.

3) Από την 42η ημέρα ανιχνεύονται εγκεφαλικά κύματα

4) Από την 8η εβδομάδα έχουν δημιουργηθεί όλα τους τα όργανα

Σύμφωνα με το σάιτ ellinikahoaxes τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μέσα από ανασκόπηση της επιστημονικής βιβλιογραφίας βλέπουμε πως οι ισχυρισμοί της αφίσας δεν είναι ακριβείς. Δηλαδή:

1) Μπορούμε να εντοπίσουμε ρυθμική κίνηση καρδιακών κυττάρων από την 22η-23η ημέρα, ωστόσο δεν έχουν ακόμα πλήρως λειτουργικό καρδιαγγειακό σύστημα.

2) Τα έμβρυα αρχίζουν να νιώθουν πόνο από την 27η εβδομάδα της κύησης και μετά.. και όχι από την 10η.

3) Παρότι υπάρχει ηλεκτρική δραστηριότητα στα τμήματα του εγκεφάλου που έχουν σχηματιστεί μέχρι αυτή τη περίοδο, δεν έχουμε κανονική εγκεφαλική λειτουργία.

4) Το σύνολο των οργάνων έχει αναπτυχθεί περίπου κατά την 20η εβδομάδα.. και όχι από την 8η.

Αν νομίζει κάποιος ότι γράφοντας τα παραπάνω είμαι υπέρ των αμβλώσεων.. κάνει λάθος. Από την άλλη.. αν νομίζει ότι θα δικαιολογήσω τις ακραίες φωνές κατά των γυναικών που αποφασίζουν να ρίξουν ένα έμβρυο.. πάλι λάθος κάνει.

Σαφώς και καμία γυναίκα.. δεν θα υιοθετούσε μια εύκολη απόφαση για άμβλωση. Ποτέ μια τέτοια απόφαση δεν είναι εύκολη.. Επομένως.. για εμένα.. ούτε η κριτική απέναντι στη γυναίκα που κάνει την άμβλωση θα πρέπει να είναι εύκολη. Μαθαίνουμε να κρίνουμε εύκολα τον συνάνθρωπο.. να τον κατηγορούμε ως φονιά.. Την ίδια ώρα.. δεν θα τολμήσουμε ίχνος αυτοκριτικής σχετικά με τη δική μας συμπεριφορά απέναντι στη ζωή. Απέναντι σε άλλα παιδιά.. απέναντι σε ανθρώπους που δεν έχουν το ίδιο δέρμα με εμάς.. που δεν είναι καθαροί.. που ίσως να μη μυρίζουν ωραία. Απέναντι στα ζώα.. αλλά και απέναντι στη φύση.

Όταν έχουμε αλλεργία στο διαφορετικό.. τότε δεν θα δεχτούμε ποτέ κάτι που πάει κόντρα στη δική μας φιλοσοφία.. στις αρχές.. και στην ιδεολογική μας υπόσταση. Το διαφορετικό το βλέπουμε ως εχθρικό.. ως κάτι απέναντι στα συμφέροντά μας.. και.. μπρος το συμφέρον μας.. δεν λογαριάζουμε με ανθρωπιά.. Είμαστε έτοιμοι να στήσουμε στον τοίχο τη γυναίκα.. που μπορεί να είναι και κορίτσι.. η οποία ετοιμάζεται να ρίξει το έμβρυο.. Είμαστε όμως το ίδιο έτοιμοι.. να στήσουμε στον τοίχο και το παιδάκι που γεννήθηκε.. αλλά σε μάλλον λάθος μέρος και με λάθος γονείς.. Αν πονάει η λέξη λάθος.. τότε πρέπει να αναλογιστούμε το βάρος της λέξης και σε μια γυναίκα που αποφασίζει την άμβλωση. Είναι ένα λάθος.. δεν το βλέπουμε; Δυστυχώς η υποκρισία μας τυφλώνει.

Μια παρένθεση.. για να μην παρεξηγηθώ. Δεν είμαι κατά μιας καμπάνιας η οποία να προσπαθήσει να μειώσει τις αμβλώσεις.. ή και να εξαλείψει το φαινόμενο αυτό. Ωστόσο.. αυτή η καμπάνια οφείλει να χαρακτηρίζεται από υπευθυνότητα.. και να πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της επιστημονικής κοινότητας. Η συγκεκριμένη καμπάνια στο μετρό.. εξυπηρετούσε κίνητρα ιδεολογικά και όχι επιστημονικά.. ούτε φυσικά ανθρωπιστικά.. κι ας μην είμαστε υποκριτές πάνω σε αυτό.

Ως κατακλείδα.. θα ήθελα μ αυτό το άρθρο να περάσω τα ακόλουθα δυο μηνύματα:

ΔΕΝ στήνουμε στον τοίχο κανέναν άνθρωπο με ευκολία. Μόνο με την αγάπη και το ενδιαφέρον μπορούμε να τον αλλάξουμε.

ΔΕΝ απορρίπτουμε την αγάπη κανενός παιδιού.. απ’ όπου και να προήλθε.. ότι γλώσσα και να μιλάει.. όσο καθαρό και να μην είναι.. Εξάλλου.. η καρδιά του σίγουρα θα είναι πιο καθαρή από την δική μας..

ΥΓ: Αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο μόλις είδα στο διαδίκτυο το σκίτσο (1η φωτο).. το οποίο περιγράφει αυτήν την υποκρισία ορισμένων ανθρώπων.. που αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερο συναίσθημα ένα έμβρυο.. από ένα προσφυγόπουλο.

Ιωάννα

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *