‘’Αγαπώ, προσφέρω και νιώθω γεμάτος…’’

Πλησιάζουν  Χριστούγεννα…   Αυτή  η όμορφη ,ζεστή και γιορτινή μέρα, που μαζευόμαστε οι περισσότεροι με τα αγαπημένα μας  πρόσωπα. Τρώμε, συζητάμε, διασκεδάζουμε , ερχόμαστε πιο κοντά..Κι όλα φαντάζουν μαγικά …Ας σκεφτούμε όμως , λίγο παραπέρα… Την ίδια στιγμή , που έχουμε την ευκαιρία να περάσουμε καλά και πολλές φορές  ,μπορεί και να γκρινιάζουμε ,είτε γιατί δε μας εμπνέει αυτή η γιορτή, είτε γιατί δεν πήραμε τα δώρα που θέλαμε, υπάρχουν άνθρωποι ,που δεν έχουν καμία ευκαιρία να αισθανθούν αυτή την καλοπέραση κι ευτυχία.

11

Πράγματα που για μας είναι δεδομένα και αρκετές φορές , ίσως δεν μας φτάνουν κιόλας , για άλλους δεν υπάρχουν καν. Όπως φαγητό , νερό και γενικότερα,  είδη πρώτης ανάγκης. Άνθρωποι , που ζουν πραγματικά ανάμεσά μας  και είναι κοινωνικά αποκλεισμένοι. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε ,όχι επειδή χρειάζεται  η λύπηση εδώ, αλλά ,κυρίως επειδή, είναι σημαντικό να έχουν αυτά τα άτομα τις ίδιες ευκαιρίες και να νιώθουν ισότιμοι πολίτες;

Για αρχή, θα ήταν χρήσιμη η σκέψη και μόνο, ότι κάποιος δυσκολεύεται στην καθημερινότητά του και θα μπορούσα κι εγώ να είμαι στη θέση του .Το να μπορείς να βρεθείς στη θέση του άλλου για λίγο και να συναισθανθείς αυτό που βιώνει και περνάει, θέλει μεγάλη δύναμη και ικανότητα συναισθηματική .Αν λοιπόν βρισκόμουν κι εγώ σε μια παρόμοια κατάσταση , δε θα χρειαζόμουν βοήθεια; Γι ‘αυτό λοιπόν, πρέπει να μη στέκομαι αδιάφορος και ουδέτερος, σε καταστάσεις  που νομίζω, ότι δε με αφορούν άμεσα . Πόσο όμορφο θα ήταν , όλο και περισσότεροι , να παίρνουν τέτοιες  πρωτοβουλίες, προσφοράς και βοήθειας. Να απλώσω το χέρι μου , να δείξω αγάπη, ακόμη και σε έναν που δε γνωρίζω. Εξάλλου , ακόμη και τα μήλα, τα βρίσκουμε σε κόκκινο και σε πράσινο ,αλλά έχουν ένα κοινό…

Είναι μήλα. Έτσι και οι άνθρωποι… Ανοιχτόχρωμοι, σκουρόχρωμοι ,αλλά είναι άνθρωποι!!!Να δώσω  ένα ζεστό χώρο ,λίγο φαγητό, ακόμη και μια αγκαλιά σε αυτόν που το χρειάζεται. Ένα παιχνίδι , στο μικρό παιδί που δεν έχει την ευκαιρία να παίξει, να νιώσει αυτήν τη ξενοιασιά άλλων παιδιών, που έχουν την τύχη να ζουν καλύτερα. Πολλές φορές , έχω πιάσει τον εαυτό μου, να λέει ‘’Κοιτάω τόση ώρα την ντουλάπα μου και πραγματικά δεν έχω τι  να βάλω ‘’. Αν κάτσω όμως και το σκεφτώ παραπάνω, θα καταλάβω ότι τα ρούχα μου, είναι και αρκετά και μου περισσεύουν. Αυτά που μας περισσεύουν, γιατί να μην τα δώσουμε σε αυτόν που τα έχει πραγματικά ανάγκη;;; Επίσης, το πρωί που θα ξυπνήσω ,ας σκεφτώ το διπλανό μου, όποιος κι αν είναι αυτός κι ας δείξω ενδιαφέρον . Όχι να κάνω κάτι καλό, για να μου επιστραφεί ,αλλά για να είμαι γεμάτος και ευτυχισμένος με μένα .Να πέσω για ύπνο το βράδυ  και να ξέρω, ότι έκανα αυτό που μπορούσα . Δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα , από  αυτό που νιώθεις, όταν βοηθάς και  προσφέρεις. Και να μην αγαπάς στα λόγια , ή για τα μάτια του κόσμου. Στις πιο μικρές ακόμη πράξεις  και όχι κραυγαλέες , φαίνεται η συμπόνια, η αλληλεγγύη, η ανιδιοτελής και πραγματική αγάπη.

22

Πρέπει, επομένως ,να εκτιμώ αυτά που έχω και να μην παραπονιέμαι για πράγματα που θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικά…(ενώ στην πραγματικότητα ,ποτέ δεν είναι). Κι αυτό, διότι ,γύρω μας θα εντοπίσουμε κάποιον,  που δυστυχώς , δεν έχει τίποτε από αυτά που έχουμε εμείς. Από ρούχα ,μέχρι και στιγμές απλής χαράς.

Το θέμα είναι ,να δώσουμε σημασία , να δείξουμε αγάπη και θα νιώσουμε ολοκληρωμένοι!! Κι αυτό, όχι μόνο τα Χριστούγεννα ,αλλά κάθε μέρα, κάθε στιγμή. (δες και την ταινία ‘’Pay Ιt Forward’’ και θα καταλάβεις τι εννοώ). Αν ενωθούμε όλοι οι άνθρωποι , έχουμε μεγάλη δύναμη , που ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε. Μια μικρή αλλαγή , μια πραγματική δράση , ξεκινά από εμάς .Ας είναι αυτή η ευχή μας για το 2019 <3

Αγνή Λάμπρου

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *