Τα ηλιοβασιλέματα της καρδιάς μας

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Γιατί όταν η ματιά μας στρέφεται στα ζεστά χρώματα του ηλιοβασιλέματος, μεταφερόμαστε σε έναν μαγικό κόσμο; Γιατί «συλλέγουμε» ηλιοβασιλέματα, σπεύδουμε να τα φωτογραφίσουμε, να τα θαυμάσουμε, να τα μοιραστούμε;

Μήπως επειδή, αυτή η απαράμιλλη ομορφιά τους ταιριάζει απόλυτα στους αθεράπευτα ρομαντικούς;

Μήπως επειδή, η εικόνα αυτή, για μια στιγμή μοιάζει να επιβραδύνει το χρόνο και να μας δίνει την ευκαιρία να ξαποστάσουμε;

Μήπως επειδή μας κάνει να αισθανόμαστε δέος και ευγνωμοσύνη για το μεγαλείο της φύσης;

Μήπως επειδή, οι τελευταίες ακτίνες του ήλιου που χαϊδεύουν τον ορίζοντα και μπερδεύουν τις αποχρώσεις του μωβ, του πορτοκαλί και του γαλάζιου, σηματοδοτώντας το τέλος μιας ημέρας, μας κάνουν να συνειδητοποιούμε ότι το αύριο θα έρθει με νέα προοπτική και ατελείωτες δυνατότητες;

Μήπως επειδή ξέρουμε ότι διαρκεί πολύ λίγο κι έτσι θέλουμε να απολαύσουμε κάθε κομμάτι αυτής της φευγαλέας ομορφιάς;

Μήπως όλα τα παραπάνω μαζί και πολλά περισσότερα ακόμα για τον καθένα ξεχωριστά;

Απόψε (15/7/2021) είχα την τύχη να απολαύσω ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα, με καλή παρέα, πολλή συζήτηση, σουβλάκια, μπύρες και μουσική από vintage ραδιοφωνάκι (της διπλανής παρέας) σε μια πανέμορφη παραλία! Όταν γύρισα στο σπίτι, γεμάτη θετικά συναισθήματα, διαπίστωσα ότι ανέκαθεν συλλέγω ηλιοβασιλέματα. Μια συλλογή από βαμμένα σύννεφα και βασιλεμένους ήλιους αντιπροσωπεύει μερικές από τις πιο όμορφες αναμνήσεις στη ζωή μου.

Μικρός Πρίγκιπας:

– Μια μέρα είδα τον ήλιο να βασιλεύει σαραντατρείς φορές!

Και λίγο μετά, πρόσθεσε:

– Ξέρεις… όταν είναι κανείς έτσι λυπημένος, του αρέσουν τα ηλιοβασιλέματα…

Αφηγητής:

– Τη μέρα που τα είδες σαραντατρείς φορές ήσουνα, λοιπόν, τόσο πολύ λυπημένος;

Μα ο μικρός πρίγκιπας δεν απάντησε…

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *