Ιστορία Archives

Τατουάζ: Ένα, δύο ή περισσότερα;; Η δική μου ιστορία.

Γράφει η Ελένη Φούρλη.

Για πείτε μου τη γνώμη σας για τα τατουάζ.. Καταρχάς έχετε κάνει;;; Κι αν ναι ..πόσα;; ;Ένα ..δύο;;; Ή μήπως μετά από αυτό το ένα, αλλάξατε γνώμη για τα tattoos.. Γενικά είναι πολύ μεγάλη κουβέντα τα τατουάζ αλλά θέλω να ξεκινήσω από την δική μου εμπειρία…

Το πρώτο μου τατουάζ το έκανα σε μικρή ηλικία, μόνο και μόνο επειδή επηρεάστηκα από τους φίλους μου… Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια εποχή που έκαναν οι πάντες.. Έκανα λοιπόν ένα πολύ έντονο χωρίς να έχει κανένα νόημα, και πιάνει από τον αστράγαλο μέχρι πάνω στη γάμπα.. Το έχω συνηθίσει μετά από τόσα χρόνια.. Πάντως αν με ρωτάτε αν το μετάνιωσα θα σας πω ένα μεγάλο ναι.. Υπήρξαν και στιγμές που σκέφτηκα να το αφαιρέσω, χωρίς να σημαίνει βέβαια όλο αυτό πως δεν το ξανατόλμησα.

.Την επόμενη φορά μετά από κάποια χρόνια, που ήμουν πιο συνειδητοποιημένη, έκανα ακόμα ένα.. Μια φράση… έναν τίτλο από ένα αγαπημένο μου τραγούδι .. ξένο τραγούδι ..που μπορεί να με εκφράζει κιόλας μιας και μου αρέσει να τα ζω όλα έντονα.. Αυτή τη στιγμή λοιπόν έχω δυο.. Το ένα .. το πρώτο μου ..αρκετά έντονο.. (στο πόδι), και το δεύτερο αρκετά διακριτικό ( στο χέρι)..

περισσότερα >

Lifestyle

Εδώ Πολυτεχνείο ή εκεί Πολυτεχνείο;

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Τελικά η Δημοκρατία είναι δικαίωμα ή καθήκον; Πόσα χρόνια το ίδιο ερώτημα με μια ισορροπία πολύ λεπτή που βρίσκεται συνεχώς σε ένα τεντωμένο σκοινί.

Είμαστε τελικά σήμερα αρκετά ελεύθεροι ή τόσο όσο νόμιζαν οι άνθρωποι αυτοί που πάλεψαν τότε για την ελευθερία και τα ιδανικά;

Σε μια Πολιτεία που ταλανίζεται συνεχώς, διχοτομείται και τρεμοπαίζει σε κάθε της θεμέλιο, ίσως να μην είμαστε και τόσο ελεύθεροι να πάρουμε αποφάσεις.

Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα πια και ακόμα πόλεμοι και συγκρούσεις εσωτερικές, όχι μόνο υφίστανται, αλλά γίνονται καθημερινότητα.

περισσότερα >

Lifestyle

H σημασία της Διεθνούς Ημέρας Εξαφανισμένων

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Στις 30 Αυγούστου γιορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Εξαφανισμένων, με σκοπό να επισύρει την προσοχή της διεθνούς κοινότητας για τη μοίρα των φυλακισμένων σε άγνωστα μέρη και συνθήκες.

Η πρωτοβουλία για την μέρα αυτή ανήκει στη Λατινοαμερικανική Συνομοσπονδία των Οικογενειών των Εξαφανισμένων Κρατουμένων που ιδρύθηκε το 1981 στην Κόστα Ρίκα για να καταγγείλει και να αποκαλύψει τις μυστικές φυλακίσεις και την εξαφάνιση κρατουμένων, μια πρακτική αρκετά διαδεδομένη στη Λατινική Αμερική την εποχή εκείνη, όπου κυριαρχούσαν οι στυγνές δικτατορίες.

Και επειδή προσφάτως έμαθα την ιστορία του Αργύριου Σίνη, ενός έφεδρου ανθυπασπιστή από το Καπαρέλλι Βοιωτίας, ο οποίος έχασε τη ζωή του στην Κύπρο το 1974, συγκινήθηκα με το πόσα χρόνια οι δικοί του άνθρωποι τον αναζητούσαν.

περισσότερα >

Lifestyle

Τη θλιβερή ιστορία ενός δέντρου θα σας πω…

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Γνωρίζετε τη σεκόγια (sequoia); Η σεκόγια είναι ένα θαύμα της φύσης, το ψηλότερο δέντρο στη γη και βρίσκεται σε τεράστια δάση και εθνικά πάρκα της Καλιφόρνια. Μια γιγάντια σεκόγια, ο Υπερίων, έχει ύψος 115,61 μέτρα, ενώ μία άλλη είχε διάμετρο 7,9 μέτρα. Συνειδητοποιείτε τα μεγέθη;

Πηγή: pixabay

Οι διαστάσεις όμως δεν είναι το μόνο αξιοθαύμαστο σε αυτό το δέντρο. Οι σεκόγιες ζουν πάνω από 1200 χρόνια και οι μεγαλύτερες έχουν προσαρμοστεί να επιβιώνουν ακόμη και τις πιο καταστροφικές πυρκαγιές. Έχουν αναπτύξει παχύ ανθεκτικό φλοιό με αποτέλεσμα οι πυρκαγιές να τις βλάπτουν μεν αλλά να μην τις σκοτώνουν. Δεν είναι μόνο ανθεκτικές στη φωτιά αλλά επωφελούνται σε ένα βαθμό από αυτή καθώς, μέσω της θερμότητας, απελευθερώνουν περισσότερους σπόρους από τους κώνους τους.

Το αντιλαμβάνεστε; Ένα μαγικό δέντρο που έχει εκπαιδευτεί να επιβιώνει τις πυρκαγιές και να τις χρησιμοποιεί προς όφελός του!!!

Και τώρα ήρθε η ώρα να σας διηγηθώ μια ιστορία. Πρόκειται για αληθινή ιστορία, γι’ αυτό καθίστε αναπαυτικά και διαβάστε αργά: περισσότερα >

Fashion

Η ιστορία της γραβάτας…

Ε ας ασχοληθούμε και λίγο με τους άντρες αναγνώστες του elenifourli.com Για τους άντρες ειδικά που αγαπούν τις γραβάτες… είναι αφιερωμένο αυτό το άρθρο..

Μπορεί να νομίζουμε ότι όλα ξεκίνησαν από την Γαλλία, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι..

Την λέξη μπορεί να την έχουμε δανειστεί από την γαλλική λέξη “cravate”, αλλά όσο περίεργο και αν ακούγεται αυτό, ουσιαστικά ο όρος προέρχεται από την λέξη “Κροάτης” ή “Croate” στα Γαλλικά.

Από πολύ παλιά λοιπόν, οι άνδρες στην Κροατία είχαν την συνήθεια να δένουν ένα μαντήλι ή τέλος πάντων κάποιο κομμάτι υφάσματος γύρω από τον λαιμό τους, κάνοντας μάλιστα και έναν συγκεκριμένο περίτεχνο κόμπο μπροστά.

περισσότερα >

Lifestyle

Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία, του Charles Dickens

Από τα πιο αγαπημένα μου Χριστουγεννιάτικα παραμύθια… Η ιστορία του τσιγγούνη Εμπένιζερ Σκρουτζ μέχρι σήμερα έχει αγαπηθεί πάρα πολύ από μικρούς και μεγάλους σε όλο τον κόσμο…

Με το έργο του λοιπόν «Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» (A Christmas Carol, 1843), ο C. Dickens μας διηγείται την ιστορία του Εμπενίζερ Σκρουτζ, ενός δυστυχή ηλικιωμένου άντρα ο οποίος, την παραμονή κάποιων Χριστουγέννων, δέχεται επίσκεψη από το φάντασμα του νεκρού συνεργάτη του. Αργότερα τη νύχτα, ακολουθούν τρία ακόμα φαντάσματα.

Το φάντασμα του Παρελθόντος θυμίζει στον Σκρουτζ τα νεανικά του χρόνια, τη μοναξιά που βίωνε ως νέος και την εγκατάλειψή του από την τότε αρραβωνιαστικιά του. Η σκηνή τον συγκινεί, μα δεν καταφέρνει να τον κάνει να αλλάξει την εχθρική στάση του προς τα Χριστούγεννα. Το δεύτερο φάντασμα, αυτό των Παροντικών Χριστουγέννων, τον οδηγεί μέσα στο σπίτι του υπαλλήλου του, Μπομπ, ο οποίος προσπαθεί να γιορτάσει με την οικογένειά του με ένα πενιχρό δείπνο.

περισσότερα >

Lifestyle

Εσάς σας έλειψαν οι παρελάσεις;

Φέτος τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Η επέτειος του “ΟΧΙ” δεν εορτάστηκε όπως άλλες χρονιές, δεν βγήκαμε να δούμε την παρέλαση, δεν αντιληφθήκαμε την μέρα τόσο έντονα. Κατατέθηκαν στεφάνια, έγιναν οι δοξολογίες που γίνονταν κάθε χρόνο, όμως και πάλι μας έλειψε να βλέπουμε παιδάκια στο δρόμο ντυμένα για παρέλαση.

Μας έλειψε να βγούμε για να δούμε τα παιδιά μας να παρελάζουν, τα ανίψια μας, τα παιδιά των φίλων μας. Ο κορωνοϊός άλλαξε τις συνήθειες, τόσο που δεν προλάβαμε να τις διαχειριστούμε. Φέτος δεν θυμηθήκαμε τις εποχές που ήμασταν και εμείς μαθητές και παρελάζαμε, οι σημαιοφόροι δεν χάρηκαν, δεν αγόρασαν άσπρα γάντια. Τα μόνα γάντια που είδαμε φέτος ήταν τα μια χρήσεως που μας προστατεύουν από τον κορωνοϊό.

Και μπορεί όλο αυτό να ξέρουμε πως θα περάσει αργά ή γρήγορα, όμως πόσα άραγε πράγματα της ζωής μας θα έχει αλλάξει.

Τι πρέπει όμως να κρατήσουμε, ακόμα και αν δεν μας δόθηκε η ευκαιρία φέτος να το σκεφτούμε.

περισσότερα >

Lifestyle

Οι πανδημίες που “χτύπησαν” τον κόσμο!

Επειδή πολλά ακούμε και λίγα ξέρουμε, εμείς αποφασίσαμε να σας παρουσιάσουμε σε λίγες λέξεις τις μεγάλες πανδημίες που στέρησαν ζωές στο παρελθόν, σε διάφορες ιστορικές περιόδους!

Αρχαία χρόνια:

Η πρώτη πανδημία καταγράφηκε το 430 π.Χ, κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, στην πόλη-κράτος των Αθηνών, προκαλώντας τον θάνατο ενός μεγάλου ποσοστού των κατοίκων, μεταξύ των οποίων και ο Περικλής. Η εν λόγω πανδημία ονομάστηκε «Λοιμός των Αθηνών» ή «Σύνδρομο του Θουκυδίδη» και αντιμετωπίστηκε με τη συνεισφορά του Ιπποκράτη, ο οποίος βρισκόταν στην πόλη εκείνο το διάστημα.

περισσότερα >

Fashion

Jeans: Η ιστορία πίσω από το πιο ευέλικτο κομμάτι της γκαρνταρόμπας μας

Το αγαπάμε και δεν το αποχωριζόμαστε ποτέ γιατί είναι ένα κομμάτι που δεν κοιτάει εποχή και σωματότυπο και μπορεί να φορεθεί με κάθε πιθανό τρόπο. Πόσα γνωρίζουμε όμωςγια την ιστορία του; Εμείς ψάξαμε και έχουμε σήμερα να μοιραστούμε μαζί σου πολύ ενδιαφέροντα facts. Πάμε να τα δούμε λοιπόν….

1.Αν και είναι συνδεδεμένο με την αμερικάνικη κουλτούρα, το τζίν δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στη πόλη της Γένοβας.

2.Η αποκλειστικότητα της παραγωγής κατοχυρώθηκε από τον 24χρονο Βαυαρό Levi Strauss που έδωσε το όνομα του στην γνωστή μάρκα που όλοι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. περισσότερα >

Lifestyle

Reunion…

Ο Παύλος φόρεσε την φούτερ ζακέτα του και βγήκε από το σπίτι, ήταν ώρα για το πρωινό του τρέξιμο. Του άρεσε πολύ αυτή η ώρα. Προσπέρασε το δίπορτο σπορ αυτοκίνητο του, που ήταν παρκαρισμένο ακριβώς έξω από το σπίτι και βγήκε στον δρόμο. Φόρεσε τα ακουστικά του και πίεσε το πλήκτρο αναπαραγωγής. Επέστρεψε μια ώρα αργότερα και μπαίνοντας στην είσοδο του σπιτιού του έλεγξε το γραμματοκιβώτιο του. Μέσα υπήρχε ένας φάκελος.

Μπήκε στο άδειο του σπίτι, άφησε τον φάκελο επάνω στο μικρό τραπεζάκι αντίκα και μπήκε στο μπάνιο. Μια ώρα μετά οδηγούσε το πολυτελές αυτοκίνητο του και κατευθυνόταν προς την επιχείρηση που ήταν μέτοχος.
Η Ελπίδα άνοιξε τα μάτια της και το πρώτο πράγμα που άκουσε ήταν το κλάμα του μωρού. Σκούντηξε με το χέρι της τον Κωστή που κοιμόταν βαθιά δίπλα της. «Σήκω Κωστή, το μωρό κλαίει είναι η σειρά σου», «Δεν πειράζει άστο να κλάψει, θα κουραστεί και θα κοιμηθεί». Η Ελπίδα σηκώθηκε και πήγε στην κούνια του μωρού. Το σήκωσε τρυφερά στην αγκαλιά της και κάθισε στην άκρη του κρεβατιού που κοιμόταν το μεγαλύτερο παιδάκι τους. Κούνησε λίγο ήρεμα το μωρό και άρχισε να του τραγουδάει σιγανά ένα νανούρισμα. Μάταιο όμως ή ίδια ήταν πιο πιθανό να κοιμηθεί εκεί καθιστή παρά το μωρό. Πήγε στην κουζίνα και με τα μάτια ακόμα κλειστά έφτιαξε καφέ και γάλα για το μωρό. Φεύγοντας ο Κώστας για την δουλειά βρήκε έναν φάκελο έξω από την πόρτα. Μπήκε και της τον έδωσε. «Αυτό είναι για εσένα» είπε και έφυγε.

Ο Στέφανος ξύπνησε από τον ήχο του τρομερού ξυπνητηριού του. «Σήκω τεμπέλη. Σήκω ρεμάλι. Σήκω ρεεεεεε», το δώρο του κολλητού του ήταν από τα πιο πετυχημένα που είχε λάβει ποτέ. Είχε ηχογραφήσει την φωνή του και τον ξυπνούσε κάθε πρωί. Κοίταξε την ώρα. Ήταν οκτώ και μισή. Έπρεπε να σηκωθεί και να ετοιμαστεί γρήγορα για την δουλειά του. Άνοιξε την ντουλάπα του και διάλεξε την στολή του. Σήμερα στο παιδικό πάρτι που τον είχαν καλέσει θα έπρεπε να ντυθεί κλόουν. Έτσι λοιπόν ντύθηκε και έβαψε το πρόσωπο του ανάλογα. Φεύγοντας από την παλιά πολυκατοικία που έμενε κοίταξε στην είσοδο εκεί που ο ταχυδρόμος άφηνε την αλληλογραφία των ενοίκων μήπως υπήρχε κάτι για εκείνον. Βρήκε μόνο έναν φάκελο.

περισσότερα >

Beauty

Οι παράξενες αποχρώσεις των μαλλιών στο πέρασμα των χρόνων

Τα μαλλιά είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα στην εμφάνιση μιας γυναίκας που μπορεί να τα αλλάζει όσες φορές θέλει και να τα κάνει όπως θέλει.

Ξανθό, μαύρο, κόκκινο, καστανόξανθο, χαλκινόξανθο και πόσα άλλα χρώματα επιλέγουν διάφορες γυναίκες ανά τον κόσμο.. Βέβαια υπάρχουν και κάποιες άλλες, πιο εξτρίμ, που επιλέγουν χρώματα όπως το ροζ, το μωβ, το πράσινο κ.ο.κ.

Όλα όμως τα χρώματα έχουν έναν κοινό παρανομαστή τη μόδα και την ομορφιά και είναι θαυμάσιο καμιά φορά να κάνεις μια αναδρομή στην ιστορία της ομορφιάς. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να βλέπεις τις διαφορές ή ομοιότητες των τότε τάσεων με το σήμερα και πώς η μόδα κάνει κύκλους.

Έτσι και σήμερα, στο βίντεο που ακολουθεί θα δούμε μέσα σε 3 λεπτά 100 χρόνια ιστορίας στις βαφές των μαλλιών, όπως αυτό το δημιούργησε το περιοδικό Allure.