Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι…

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Προσπάθησα πολύ να ξεκινήσω την εβδομάδα με αισιοδοξία. Προσπάθησα να κάνω πράξη όλα όσα κατά καιρούς σας γράφω και σας προτρέπω να κάνετε. Μη νομίζετε ούτε στιγμή ότι δεν τα εννοώ, απλώς δεν είναι όλες οι μέρες και οι εποχές ίδιες. Κάποιες μέρες είναι «σκοτεινές» όσο κι αν ελπίζουμε για το αντίθετο.

Η σκέψη μου είναι στη Βόρεια Εύβοια. Βασικά, έχει μείνει εκεί, από τον περασμένο Αύγουστο. Οι κάτοικοι δοκιμάζονται ξανά, δύο μήνες μετά την πιο καταστροφική πυρκαγιά στην ιστορία μας, κι ενώ πάλεψαν με το χρόνο, δίνουν και πάλι άνιση μάχη να προστατέψουν ό, τι απέμεινε από τις περιουσίες και τον τόπο τους. Η φύση είναι αμείλικτη, το ξέραμε όλοι ότι οι πλημμύρες δεν θα αργήσουν. Το έχουμε ξαναζήσει το έργο και σε άλλες περιοχές, δυστυχώς, και το μέλλον ήταν προδιαγεγραμμένο, σε μεγάλο βαθμό.

Ό, τι και να πούμε μοιάζει τόσο «λίγο». Όποιο αισιόδοξο μήνυμα και να στείλουμε, δεν βοηθάει. Είμαστε τόσο ανήμποροι να βοηθήσουμε, όλο αυτό μας έχει ξεπεράσει εδώ και καιρό.

Έχω πολλές φωτογραφίες να μοιραστώ από τις πλημμύρες του 2019: πλημμυρισμένα υπόγεια και ισόγεια σπιτιών και καταστημάτων, αναμνήσεις και πράγματα πνιγμένα στη λάσπη, κατεστραμμένα οδικά δίκτυα και υποδομές, ποτάμια που πήραν στο πέρασμά τους γέφυρες, ολόκληρες παιδικές χαρές, ακόμα και νταλίκες. Δεν θα τις μοιραστώ. Μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο και θα τις βρείτε.

Είναι αλήθεια ότι πάνω απ’ όλα σημασία έχει να μη θρηνήσουμε θύματα. Επίσης, ναι, αλήθεια είναι και ότι όλα ξαναφτιάχνονται. Με τι κόστος όμως; Και δεν εννοώ το χρηματικό κόστος. Με τι ψυχικό κόστος; Σε πόσα χρόνια; Και τι Γολγοθάς τους περιμένει;

Από το 2019, βλέπω αστραπές και τρέμω, ακούω βροντές και χτυπάει η καρδιά μου δυνατά. Παρακολουθώ συχνά στις ειδήσεις ότι έρχεται κακοκαιρία που μάλιστα βαφτίζεται «Αθήνα», «Θάλεια», «Αριάδνη», «Ζορμπάς», «Τηλέμαχος» και αναρωτιέμαι, ποιός σκέφτηκε αυτή την εξυπνάδα;;; Διευκολύνει, λένε, την ενημέρωση των πολιτών, να ξέρουν τι έρχεται και να πάρουν τα μέτρα τους. Ποια μέτρα φίλε μου; Να συγκρατήσουμε τα καμένα βουνά να μη θάψουν τα χωριά μας;

Αύγουστος 2021: Η Βόρεια Εύβοια κάηκε.

Οκτώβριος 2021: Η Βόρεια Εύβοια πνίγεται.

Τι θα μπορούσε να είχε γίνει ώστε οι Ευβοιώτες να γλιτώσουν από τον εφιαλτικό χειμώνα που τους έρχεται με ορμή;

Ένα μόνο πράγμα: Να μην είχαν αφήσει τη Βόρεια Εύβοια να καεί.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας, χθες στις 10 Οκτωβρίου, ελπίζω μόνο σε αποθέματα ψυχικού σθένους των Ευβοιωτών να ξεπεράσουν τον επαναλαμβανόμενο εφιάλτη.

 

Φωτογραφίες από pixabay

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *