Αφιέρωμα στο Εθνικό Μνημείο της 11ης Σεπτεμβρίου 2001

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Ως “Σημείο Μηδέν” (Ground Zero), έχει οριστεί το σημείο όπου βρισκόταν το Διεθνές Κέντρο Εμπορίου ή αλλιώς, οι Δίδυμοι Πύργοι της Νέας Υόρκης. Οι ουρανοξύστες κατέρρευσαν έπειτα από πρόσκρουση επιβατηγών αεροσκαφών κατά την πιο θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση στην ανθρώπινη ιστορία, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Σχεδόν 3.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Περίπου 18.000 άνθρωποι εκτιμάται ότι ανέπτυξαν ασθένειες ως αποτέλεσμα της τοξικής σκόνης που απλώθηκε στο Μανχάταν από τα συντρίμμια.

Κάθε χρόνο, στις 11 Σεπτεμβρίου, θυμόμαστε και διαβάζουμε σχετικά άρθρα, ιστορίες και γεγονότα. «Η μέρα που άλλαξε τον κόσμο», «που βρισκόσασταν και τι κάνατε εκείνη την ημέρα», «το χρονικό του εφιάλτη», είναι μερικοί από τους τίτλους που κάθε χρόνο κατακλύζουν το διαδίκτυο.

Το Καλοκαίρι του 2014, είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ το «Σημείο Μηδέν» και το Εθνικό Μνημείο και Μουσείο που έχει στηθεί εκεί, και φέτος, στην επέτειο των 20 χρόνων μετά την τραγική αυτή μέρα, θα σας αποκαλύψω ορισμένα από τα μυστικά, του ιερού αυτού χώρου:

Οι μεγαλύτεροι τεχνητοί καταρράκτες των ΗΠΑ

Το Reflecting Absence, (Αντικατοπτρίζοντας την Απουσία), έργο των αρχιτεκτόνων Michael Arad και Peter Walker, αποτελείται από δύο πισίνες έκτασης 4 στρεμμάτων με τους μεγαλύτερους τεχνητούς καταρράκτες στις ΗΠΑ να αποτυπώνουν τους Δίδυμους Πύργους, συμβολίζοντας την απώλεια της ζωής και το (φυσικό) κενό που άφησαν οι επιθέσεις.

«Η επιλογή του νερού και η σύνθεση των καταρρακτών, όπου ο κενός χώρος αν και τροφοδοτείται συνεχώς με νερό δεν γεμίζει ποτέ, αντικατοπτρίζει την συνεχή αίσθηση της απουσίας», όπως περιέγραψε το έργο ο Michael Arad.

Για το έργο διεξήχθη Διεθνής Διαγωνισμός

Για την επιλογή του σχεδίου του Μνημείου, έλαβαν μέρος σε Διεθνή Διαγωνισμό, 5.201 συμμετοχές από 63 διαφορετικές χώρες!

Ένα ησυχαστήριο μέσα σε μια πολύβουη μεγαλούπολη

Ο ήχος του τρεχούμενου νερού έχει ως σκοπό να απενεργοποιήσει τους θορύβους της μεγαλούπολης, καθιστώντας την τοποθεσία ως ένα ιερό για στοχασμό. Επιπλέον, στο συγκεκριμένο μνημείο, ο κανονισμός επισκεπτών απαγορεύει τη ζωντανή μουσική από οποιονδήποτε ιδιώτη μουσικό, ορχήστρα ή χορωδία, εκτός και αν έχει εκδοθεί ειδική άδεια. Ο κανονισμός τηρείται αυστηρά και ας πρόκειται για μία ανοιχτή στο κοινό πλατεία.

Η χάλκινη κατασκευή, με τα χαραγμένα ονόματα επάνω της, διαθέτει σύστημα ψύξης – θέρμανσης

Οι αρχιτέκτονες σχεδίασαν χάλκινες επιγραφές περιμετρικά των μνημείων με σκοπό να μπορούν οι επισκέπτες, οι συγγενείς και οι φίλοι των θυμάτων να αγγίξουν τα ονόματα. Με το φόβο ότι κάτι τέτοιο θα καθιστούσε επικίνδυνο το άγγιγμα το καλοκαίρι, λόγω της ζέστης που απορροφούσε ο χαλκός, και το χειμώνα λόγω του κρύου, επιλέγοντας να προχωρήσουν με την ιδέα, ξόδεψαν επιπλέον 3,5 εκ. δολάρια για την εγκατάσταση κρυφών σωλήνων ψύξης – θέρμανσης που θα βοηθούσαν στη διατήρηση μίας σταθερής θερμοκρασίας.

Τα χαραγμένα ονόματα δεν ακολουθούν αλφαβητική σειρά.

Τα ονόματα οργανώθηκαν και χαράχθηκαν αναλόγως τον Πύργο στον οποίο βρίσκονταν τα θύματα και τις μεταξύ τους σχέσεις. Ο σκοπός ήταν να τοποθετηθούν το ένα δίπλα στο άλλο με ουσιαστικό τρόπο, ανθρώπων που ήταν φίλοι, συνάδελφοι ή οικογένεια, έζησαν μαζί και πέθαναν.

Το δέντρο που επιβίωσε (The Survivor Tree)

Ως ζωντανή υπενθύμιση της επιβίωσης και της αναγέννησης δεσπόζει το «Δέντρο Επιβίωσης» στο χώρο του Μνημείου. Βρέθηκε στα ερείπια τον Οκτώβριο του 2001, έχοντας υποστεί σοβαρή ζημιά. Το δέντρο έτυχε περιποίησης, φροντίδας και αποκατάστασης και το 2010, φυτεύτηκε ξανά, ζωντάνεψε και μεγάλωσε, ενώ κάποια πληγωμένα κλαδιά του διαχωρίζουν το παρελθόν από το παρόν του.

Το Μνημείο είναι μία από τις πιο «πράσινες», βιώσιμες, πλατείες που κατασκευάστηκαν ποτέ

Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε για να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Εκτελεστικού Διατάγματος 111 της Πολιτείας της Νέας Υόρκης σχετικά με τα “Πράσινα και Καθαρά” κτήρια και οχήματα και για την προώθηση φιλικών προς το περιβάλλον πρακτικών. Τα συστήματα άρδευσης, ομβρίων υδάτων και διαχείρισης επιβλαβών οργανισμών είναι σχεδιασμένα για να εξοικονομούν ενέργεια, νερό και άλλους πόρους.

Τα δέντρα που περιβάλλουν το Μνημείο δεν ήταν τυχαία επιλογή.

Οι λευκές βελανιδιές είναι δέντρα αντοχής και το χρώμα των φύλλων τους αλλάζει σε ένα όμορφο χρυσο-καφέ και ακόμη και ροζ χρώμα το φθινόπωρο. Βέβαια η «τοποθεσία» έχει μεγάλη σημασία για το συγκεκριμένο μνημείο. 416 βελανιδιές επιλέχθηκαν μία προς μία από φυτώρια σε ακτίνα 500 μιλίων από την τοποθεσία του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, συμπεριλαμβάνοντας τοποθεσίες της Νέας Υόρκης, της Πενσυλβάνια και της Βιρτζίνια για να τιμήσουν τα τρία σημεία επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου.

«Αυτή τη μέρα … (10 Σεπτεμβρίου) 20 χρόνια πριν,

246 άτομα πήγαν για ύπνο αφού προετοιμάστηκαν για τις πρωινές τους πτήσεις.

2.606 άτομα κοιμήθηκαν προετοιμασμένοι να πάνε στην εργασία τους το επόμενο πρωί.

343 πυροσβέστες πήγαν για ύπνο έχοντας πρωινή βάρδια την επόμενη μέρα.

60 αστυνομικοί πήγαν για ύπνο έχοντας πρωινή περιπολία.

8 γιατροί πήγαν για ύπνο έχοντας πρωινή εφημερία την επόμενη.

Κανείς τους δεν έζησε να δει τις 10:00 π.μ. στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

Μία μόνο στιγμή αρκεί να κάνει τη ζωή να μην είναι ίδια ποτέ ξανά. Καθώς ζείτε και απολαμβάνετε τις ανάσες που παίρνετε σήμερα και απόψε πριν κοιμηθείτε, προετοιμαζόμενοι για την αυριανή μέρα, φιλήστε αυτούς που αγαπάτε, σφίξτε τους λίγο περισσότερο και μην θεωρείτε ποτέ ούτε ένα δευτερόλεπτο της ζωής σας δεδομένο».

– Άγνωστος

 

Με πληροφορίες από: wikipedia, 911memorial.org, untappedcities.com

Φωτογραφίες από Pixabay

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *