Γράφει η Εύα Καλαβρή.
Χθες ανακοίνωσα στο γιο μου ότι θα φάμε φαλάφελ, θέλοντας να του κινήσω την περιέργεια και να δοκιμάσει. “Τι είναι αυτό;” Με ρώτησε φυσικά, και του απάντησα ότι έτσι ονομάζονται οι ρεβυθοκεφτέδες της Μέσης Ανατολής.
Συνήθως γίνονται στο τηγάνι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί κάποιος να τους ψήσει στο φούρνο. Υπάρχουν κάποια μικρά μυστικά, κυρίως για να διατηρήσουν το σχήμα τους και να μη διαλυθούν, καθώς στην κλασική συνταγή δεν υπάρχει αλεύρι. Πρόκειται για μια εύκολη συνταγή και διαδικασία, με λίγα υλικά και απλή προετοιμασία, ιδανική για νηστεία και για πιο αυστηρά διατροφικά πρότυπα καθώς δεν περιέχει γλουτένη και είναι vegan.
Εκτός από την ευκολία τους, οι ρεβυθοκεφτέδες μπορούν να καλύψουν και διαφορετικά γούστα με απλές παραλλαγές στη συνταγή και τα συνοδευτικά! Σήμερα λοιπόν θα τα μάθουμε όλα και θα δοκιμάσουμε διαφορετικούς τρόπους ν’ απολαύσουμε φαλάφελ ή αλλιώς νόστιμους τραγανούς ρεβυθοκεφτέδες.
Βασικά υλικά για φαλάφελ / ρεβυθοκεφτέδες
- 250 γρ. ξερά ρεβύθια (τα οποία θα έχουμε μουλιάσει από το προηγούμενο βράδυ)
- 1 κρεμμύδι και 1 σκελίδα σκόρδο
- 1/2 κ.γ. μαγειρική σόδα
- 1/2 ματσάκι μαϊντανό και 1/2 ματσάκι κόλιανδρο
- 1/2 κ.γ. κύμινο
- αλάτι, πιπέρι, πάπρικα
Προαιρετικά μπορείτε να προσθέσετε
- 1-2 κ.σ. αλεύρι
- σουσάμι
Σχετικά με τη γλουτένη:
Η συγκεκριμένη συνταγή δεν περιέχει γλουτένη καθώς δεν προσθέτουμε αλεύρι ή κάποιο άλλο δημητριακό με γλουτένη. Θα βρείτε όμως και συνταγές με λίγο αλεύρι στο μίγμα που σκοπό έχει να δέσει καλύτερα τους κεφτέδες ώστε να μη διαλυθούν στο τηγάνισμα / ψήσιμο. Γι’ αυτό σας έβαλα το αλεύρι στα προαιρετικά υλικά και θα χρειαστεί να προσέξετε να μη βάλετε πολύ για να έχουν την υφή που απαιτείται.
Εκτέλεση
Αφού στραγγίξαμε τα μουλιασμένα ρεβύθια καλά και στέγνωσαν τα βάλαμε σε πολυκόφτη μαζί με όλα τα υπόλοιπα υλικά και τα πολτοποιήσαμε. Το μίγμα πρέπει να είναι αρκετά καλά αλεσμένο και να το αφήσουμε να “ξεκουραστεί” μισή ώρα στο ψυγείο. Είναι σημαντικό βήμα αυτό καθώς τα ρεβύθια θα βγάλουν το άμυλό τους και τα κεφτεδάκια σας θα “δέσουν” καλύτερα.
Στο τηγάνι ή στο φούρνο;
Εμείς προτιμήσαμε φούρνο. Στο τηγάνι, λέγεται ότι γίνονται πιο νόστιμα, παρόλα αυτά δεν είμαι και πολύ fan κι έτσι έβαλα αντικολλητικό χαρτί στο ταψί, τα άπλωσα και έψησα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου μισή ώρα. Έγιναν σκουρόχρωμα και τραγανά στο εξωτερικό τους και πιο αφράτα στο εσωτερικό τους.
Με τι συνοδεύονται;
Είναι τόσες πολλές οι ιδέες που πραγματικά δεν ξέρει κανείς τι να διαλέξει. Αραβικές πίτες και γιαούρτι; Κόκκινη σάλτσα; Σαλάτα αγγούρι – τοματίνια – μαρούλι; Χούμους; Φρυγανισμένο ψωμί και αβοκάντο με λεμόνι; Τα γράφω και μου τρέχουν τα σάλια. 
Επειδή πρόσφατα βρεθήκαμε στο Καρπενήσι και πήραμε τοπικά προϊόντα, έκανα μια δική μου παραλλαγή:
Ρεβυθοκεφτέδες με τσαλαφούτι και σαλάτα! Μα τι είναι αυτό το τσαλαφούτι; Το καλύτερο σας το κράτησα για το τέλος! Πρόκειται για ένα μαλακό κρεμώδες τυρί για άλειμμα που παρασκευάζεται από φρέσκο πρόβειο γάλα.
Ρώτησα τον κύριο που μας εξυπηρέτησε στο μαγαζί, γιατί το λένε έτσι και μου είπε: “μα επειδή τσαλαβουτάς το ψωμί μέσα και ό, τι άλλο θέλεις”! Και είχε δίκιο! Κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη λοιπόν η ονομασία προέρχεται από το “άτσαλα βουτώ, τσαλαβούτη-μα”!!!
Καλή όρεξη!