Γενοκτονία των Ποντίων.. Ιστορία που δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Ο κόσμος μας είναι φτιαγμένος πάνω στις αμαρτίες των ανθρώπων. Πολλά τα δεινά για τους αθώους.. τους αδύναμους.. τους καλούς. Υπερισχύουν πάντα εκείνοι που δεν έχουν αισθήματα.. που είναι σκληροί σαν πέτρα. Μια από τις πιο τραγικές ιστορίες των ανθρώπων.. είναι και η γενοκτονία των Ποντίων.

Η Γενοκτονία των Ποντίων (1916-1923) με περισσότερους από 353000 νεκρούς αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη Γενοκτονία του αιώνα μας. Η διεθνής Κοινότητα αναγνώρισε άμεσα ή έμμεσα τις άλλες δύο Γενοκτονίες του αιώνα μας, των Εβραίων και Αρμενίων.

Η Γενοκτονία των Ποντίων έχει τις ίδιες ποσοτικές και ηθικές αναλογίες με αυτές των Εβραίων και των Αρμενίων. Δυστυχώς όμως είναι λησμονημένη από τους εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς.

Ο Ποντιακός Ελληνισμός γνώρισε διωγμούς.. σφαγές..  ξεριζωμούς.. και προσπάθειες για το βίαιο εξισλαμισμό και εκτουρκισμό του. Η απόφαση για την εξόντωσή τους πάρθηκε από τους Νεότουρκους το 1911.. εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου πολέμου και ολοκληρώθηκε από το Μουσταφά Κεμάλ.

Οι Νεότουρκοι του Κεμάλ κηρύττουν οικονομικό πόλεμο σε καθετί Ελληνικό. Απαγορεύουν τα ελληνικά προϊόντα και δεν επιτρέπουν στα ελληνικά πλοία να αγκυροβολούν σε τουρκικά λιμάνια. Αυτό το εμπορικό μποϊκοτάζ πραγματοποιείται σ’ ολόκληρη την Τουρκία και φυσικά και στον Πόντο. Η μισαλλόδοξη και αντιχριστιανική πολιτική των Νεότουρκων οδηγεί στους βαλκανικούς πολέμους.. με ενωμένες τις Χριστιανικές χώρες της Βαλκανικής εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου οι διωγμοί αυξήθηκαν. Στην Τραπεζούντα, οι τουρκικές εφημερίδες παρακινούσαν τους αναγνώστες ν’ αρχίσουν τους διωγμούς και τις σφαγές. Οι σποραδικές δολοφονίες αρχίζουν να αυξάνονται. Χωρικοί που πήγαιναν να δουλέψουν στα χωράφια τους βρίσκονταν καθημερινά δολοφονημένοι. Οργανωμένες Τουρκικές συμμορίες.. κατά τη διάρκεια της νύχτας λεηλατούσαν πόλεις και χωριά.

Οι διωγμοί εκδηλώθηκαν αρχικά με τη μορφή σποραδικών κρουσμάτων βίας.. καταστροφών.. και απελάσεων.. καθώς προέρχονταν από κάποιους φανατικούς νεότουρκους.. Πολύ γρήγορα όμως έγιναν πιο συστηματικοί.. πιο οργανωμένοι και πιο εκτεταμένοι..

Τους Χριστιανούς στρατιώτες τους έστειλαν στα τάγματα εργασίας.. τα γνωστά «Αμελέ Ταπουρού». Τόσο άθλιες ήταν οι συνθήκες της ζωής τους.. τόσο λίγη η τροφή και τόση η κακομεταχείρισή τους.. με συνέπεια οι περισσότεροι να βρουν τραγικό θάνατο. Τα «Αμελέ Ταπουρού» ήταν στην πραγματικότητα τάγματα εξόντωσης των στρατευμένων Χριστιανών.

Πολλοί, που δεν μπορούσαν να αντέξουν τις θανάσιμες κακουχίες.. την εξοντωτική δουλειά και την κακή διατροφή.. δραπέτευαν και γύριζαν στις εστίες τους. Οι στρατιωτικές αρχές πληροφορούσαν τις αρχές του τόπου προέλευσης των λιποταχτών για να τους συλλάβουν. Έτσι.. πριν φτάσουν οι Έλληνες στα σπίτια τους.. τα αποσπάσματα των χωροφυλάκων έτρεχαν στα χωριά και πίεζαν τους γονείς των λιποταχτών να παραδώσουν τα παιδιά τους. Με την ευκαιρία.. έκαναν έρευνες.. άρπαζαν πράγματα.. ατίμαζαν γυναίκες και έκαιγαν σπίτια.

Στις 19 Μαΐου 1919 άρχισε η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας. Ο νέος άγριος διωγμός κατά των Ελλήνων από το κεμαλικό καθεστώς ήταν πολύ πιο άγριος κι απάνθρωπος από τους προηγούμενους. Εκείνος ο διωγμός υπήρξε η χαριστική βολή για τον Ποντιακό Ελληνισμό

Ο Μουσταφά Κεμάλ με τη βοήθεια μελών του νεοτουρκικού κομιτάτου συγκροτεί μυστική οργάνωση.. τη Mutafai Milliye.. και κηρύσσει το μίσος εναντίον των Ελλήνων την εξόντωση των Ποντίων. Αυτό που δεν πέτυχε το σουλτανικό καθεστώς στους 5 αιώνες της τυραννικής διοίκησής του.. το πέτυχε μέσα σε λίγα χρόνια ο Κεμάλ.

Με τους εκτοπισμούς.. τις πυρπολήσεις χωριών.. τις λεηλασίες.. οι Τούρκοι επιδίωκαν την αλλοίωση του εθνολογικού χαρακτήρα των Ελληνικών περιοχών και τον εκτουρκισμό όσων υποτάσσονταν..

Κανείς Πόντιος δεν απέμεινε στην ιστορική του πατρίδα.. εκτός από αυτούς που βίαια εκτουρκίστηκαν και εξισλαμίστηκαν. Άπειρες είναι οι εκθέσεις στα αρχεία των υπουργείων Εξωτερικών για το μαρτύριο του Ποντιακού λαού… Περισσότεροι από 353000 Πόντιοι βρήκαν μαρτυρικό θάνατο. Τον επίλογο της τραγικής Ποντιακής Γενοκτονίας αποτελεί ο βίαιος ξεριζωμός των επιζώντων. Οι Έλληνες πρόσφυγες που ήλθαν από τον Πόντο στην Ελλάδα ήταν περίπου 400.000…

Στις 24 Φεβρουαρίου 1994 ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων η ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο».

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *