Gaming Disorder: όταν το (βίντεο) παιχνίδι γίνεται εξάρτηση

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Τις τελευταίες μέρες οι ανησυχίες που μοιραζόμαστε εμείς οι γονείς, μικρότερων ή μεγαλύτερων παιδιών, είναι κοινές:

Ομαλή επιστροφή στο σχολείο, στο διάβασμα, στις δραστηριότητες, οργάνωση χρόνου και μετακινήσεων, προγράμματα διατροφής.

Αν είστε κι εσείς σε μια κατάσταση, όπου το σπίτι σας έχει μετατραπεί σε αποθήκη με μπερδεμένα τα καλοκαιρινά και τα φθινοπωρινά ρούχα, τα βιβλία με τα σχολικά είδη και τα παιχνίδια, τα φαγητοδοχεία με τα κατσαρολικά και τα τσαντάκια φαγητού, τότε με καταλαβαίνετε απόλυτα.

Όσο μεγαλώνει το παιδάκι μας όμως, τόσο μεγαλώνει και η ανησυχία μας για το πώς να διαχειριστούμε το χρόνο στις οθόνες, πώς σταδιακά θα μειώσουμε το παιχνίδι σε κινητά και τάμπλετ ώστε ν’ ασχοληθούμε με μαθήματα, αθλητισμό και τέχνες. Ειδικά μετά το καλοκαίρι και τη σχετική χαλαρότητα που το συνοδεύει.

Το στοίχημα βέβαια είναι όλα αυτά να γίνουν ομαλά και να είναι απόφαση και θέλημα και του ίδιου του παιδιού, καθώς όλοι ξέρουμε ότι «με το ζόρι παντρειά δε γίνεται» και ότι κάτι που επιβάλλεται, αργά ή γρήγορα θα γυρίσει μπούμερανγκ.

Σήμερα, ας μιλήσουμε για τη συνηθισμένη πλέον περίπτωση που το παιχνίδι (video gaming) γίνεται εξάρτηση, πώς θ’ αναγνωρίσουμε εγκαίρως τα συμπτώματα και ποια είναι η λύση:

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), αναγνώρισε τον εθισμό στα video games ως ψυχική διαταραχή, συμπεριλαμβάνοντάς τον στον επίσημο κατάλογο όλων των ασθενειών με την ονομασία «διαταραχή ηλεκτρονικού παιχνιδιού» (Gaming Disorder).

Αυτή η μορφή συνεχώς αυξανόμενης εξάρτησης, είναι η δεύτερη μετά τα τυχερά παιγνίδια που ο χρήστης δεν εξαρτάται από κάποια ουσία. Αφορά άτομα, κυρίως ανδρικού φύλου, ηλικίας 12 χρονών και άνω και είναι μια «ύπουλη» μορφή εξάρτησης, γιατί μπορεί να μπει σε κάθε σπίτι,

αφορά κάθε μορφή οικογένειας, δεν έχει αυξημένα έξοδα ή μετακινήσεις ώστε να ανησυχήσει σε πρώτη φάση τους γονείς, δεν εμπλέκεται κάποια ουσία ή κακές «παρέες», με αποτέλεσμα όταν γίνεται αντιληπτό από τους γονείς ή τους οικείους να είναι αρκετά προχωρημένη.

Συμπτώματα «Gaming Disorder»

  • Μειωμένος έλεγχος στο gaming (έναρξη, συχνότητα, ένταση, διάρκεια κ.λπ).
  • Όταν δίνεται αυξημένη προτεραιότητα στο gaming, ώστε να υπερτερεί έναντι άλλων ενδιαφερόντων ζωής και καθημερινών συνηθειών.
  • Συνέχιση, ή κλιμάκωση του gaming παρά τις αρνητικές συνέπειες.
  • Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν την επικέντρωση στο παιχνίδι σε βάρος άλλων σημαντικών πτυχών της ζωής ενός ατόμου, όπως στους οικογενειακούς ή κοινωνικούς δεσμούς, στον ύπνο, στην εκπαίδευση, αλλά και την εργασία, καθώς και στη διατροφή. Η συμπεριφορά αυτή μπορεί να είναι συνεχής ή επεισοδιακή και επαναλαμβανόμενη.

Εξίσου σημαντικό είναι να έχουμε στο μυαλό μας ότι τα παιχνίδια μπορεί να αποτελέσουν «καταφύγιο» για ένα παιδί με συναισθηματικές ή άλλες δυσκολίες (π.χ. άγχος, κατάθλιψη, οικογενειακές δυσκολίες, ΔΕΠΥ κ.α.). Η πολύωρη χρήση διαδικτυακών παιχνιδιών, λοιπόν, μπορεί να είναι το σύμπτωμα και όχι η αιτία του προβλήματος! Σε αυτή λοιπόν την περίπτωση θα πρέπει να αναζητείται παράλληλη βοήθεια τόσο για τα συναισθητικά προβλήματα του παιδιού όσο και για τα συμπτώματα εθισμού που τυχόν παρουσιάζει.

Θεσπίστε όρια

Θέσετε χρονικά όρια χρήσης των διαδικτυακών παιχνιδιών σε συνεργασία με το παιδί.

Εγκαταστήστε φίλτρα γονικού ελέγχου σε όλες τις συσκευές που συνδέονται στο διαδίκτυο. Τα φίλτρα δεν αφορούν μόνο στο μπλοκάρισμα ή στο κλείδωμα ακατάλληλου υλικού, αλλά αποτελούν και ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει στη θέσπιση συγκεκριμένων ορίων καθώς τα παιδιά αναπτύσσονται και μεγαλώνουν. Ας έχουμε υπόψη ότι από μόνα τους τα φίλτρα δεν είναι η λύση ή η απάντηση για την ασφάλεια των παιδιών, αλλά αποτελούν ένα καλό ξεκίνημα.

Ενθαρρύνετε τα παιδιά να ασχολούνται με νέες δραστηριότητες και χόμπι που δεν περιλαμβάνουν την τεχνολογία και ενθαρρύνετε τις κοινωνικές τους αλληλεπιδράσεις.

Αν τα συμπτώματα επιμένουν, θα ήταν καλό να ζητήσουμε άμεσα βοήθεια από κάποιον ειδικό.

Μια καλή λύση είναι η Γραμμή βοηθείας Help-line (www.help-line.gr) του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, διαθέσιμη δωρεάν στο 210-6007686, όπου εξειδικευμένοι ψυχολόγοι μπορούν να σας παρέχουν συμβουλές και κατευθύνσεις.

 

Πηγή:

Όταν το παιχνίδι γίνεται εξάρτηση | SaferInternet4kids

You May Also Like