Ονειρεύομαι ένα καλοκαίρι χωρίς καταστροφές…

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Ονειρεύομαι ένα καλοκαίρι στην παραλία, στη φυσική σκιά ενός δέντρου στην άμμο.

Σε μια ψάθα, ξυπόλητη με το μαγιό και την αλμύρα της θάλασσας στο σώμα μου.

Μαλλιά αχτένιστα, ένα μεγάλο καπέλο, ένα περιοδικό ή ένα χαλαρό βιβλίο.

Το ηχειάκι μου να παίζει χαμηλά lounge μουσική, το παιδί μου να σκάβει την άμμο ψάχνοντας καβούρια, κοχύλια και λευκά βότσαλα για να τα ζωγραφίσουμε.

Στην τσάντα μας, ένα μπολ με μια παγοκύστη και διάφορα φρούτα, δροσερά, χρωματιστά… Πεπόνι, καρπούζι, βερίκοκα, κεράσια.

Ονειρεύομαι ποιητικά ηλιοβασιλέματα, ωραίες συζητήσεις με φίλους, σχέδια για έξοδο, για θέατρο, συναυλίες, ουζομεζέδες δίπλα στο κύμα.

Ονειρεύομαι ένα καλοκαίρι χωρίς πυρκαγιές, χωρίς καταστροφές και πλημμύρες.

Μόνο ήλιο και κύματα. Μόνο βραδιές γεμάτες ουρανούς με λαμπερά αστέρια και φεγγάρια που βάφουν ασημί τη θάλασσα.

Ονειρεύομαι τη Βόρεια Εύβοια πράσινη ξανά, ανεξάρτητη και μοναδική όπως ήταν πάντα.

Όσο πλησιάζουν οι πρώτοι καύσωνες τόσο περισσότερο με κυριεύει ανησυχία.

Κυκλοφορεί το πρώτο μέρος ενός ντοκιμαντέρ για την ανείπωτη καταστροφή της Εύβοια τον Αύγουστο του 2021. Το είχα αποθηκεύσει με σκοπό να το δω κάποια στιγμή. Το καθυστέρησα αρκετά, καθώς δεν έβρισκα τη δύναμη. Τελικά, το παρακολούθησα όλο πριν δυο μέρες. Μέσα από τις συγκλονιστικές μαρτυρίες των κατοίκων που βίωσαν την απόλυτη καταστροφή, που έδωσαν άνιση μάχη για να σώσουν ό, τι μπορούσαν, έζησα ξανά τα γεγονότα από την αρχή, θύμωσα, έκλαψα, προβληματίστηκα. Με ενοχλεί η μη απόδοση ευθυνών και η ατιμωρησία. Με ενοχλεί ο εμπαιγμός από τότε μέχρι σήμερα. Με ενοχλεί ακόμα περισσότερο η κοντή μνήμη.

Αν σας δοθεί η ευκαιρία, δείτε το.

Δεν θέλω να σας χαλάσω τη διάθεση και τα σχέδια για «ανέμελο», όσο το δυνατόν, καλοκαίρι. Η ζωή συνεχίζεται, πάντα θα συνεχίζεται και τα όνειρα είναι δωρεάν. Άλλωστε κι εγώ όνειρα κάνω ότι είμαι ο «μάγκας που τρώει καρπούζι» ξυπόλητος, σε ένα λουσμένο από τον ήλιο σοκάκι της Πλάκας και στο βάθος να διακρίνονται τα σκαλοπάτια της Παναγίας της Χρυσοκαστριώτισας…

«Μάγκας που τρώει καρπούζι» Περικλής Πανταζής (1849-1884)

Χαμογελάω ευχαριστημένα και το απολαμβάνω. Από το νου μου δεν περνούν καταστροφές, μόνο σκανταλιές…

Η έμπευση σήμερα από τον πίνακα του ζωγράφου Περικλή Πανταζή, «Μάγκας που τρώει καρπούζι», που βρίσκεται στην Πινακοθήκη Αβέρωφ στο Μέτσοβο. Ο πρωτότυπος τίτλος του έργου ήταν «Αγυιόπαις των Αθηνών τρώγων υδροπέπονα»… Το υδροπέπονο το βλέπετε καθαρά, είναι το καρπούζι όπως ονομαζόταν εκείνη την εποχή. Αγυιόπαις σημαίνει αλητάκι, μάγκας, μαγκάκι.

Να έχετε μια όμορφη Τετάρτη!

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *