Τι σχέση μπορεί να έχουν τα γενέθλια με τα «τρελά νερά» και την Αλεξανδρούπολη;

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Η ημέρα των γενεθλίων μας είναι η πιο ξεχωριστή μέρα. Είναι η μέρα που περιμένουμε με τρομερή ανυπομονησία όταν είμαστε παιδιά και θέλουμε τόσο πολύ να μεγαλώσουμε! Είναι η μέρα που δεχόμαστε πληθώρα ευχών, δώρων, αγκαλιών, φιλιών! Είναι η μέρα που «ανοίγουν οι ουρανοί» για εμάς και εισακούγονται οι ευχές μας! Ξέρετε ποιες… Εκείνες που λέμε από μέσα μας τη στιγμή που φυσάμε τα κεριά της τούρτας, κι εδώ έχω ένα μυστικό να σας πω: να βάζετε πολλά κεριά, μη ντρέπεστε που μεγαλώνετε, γιατί όσα περισσότερα είναι τα κεριά τόσο περισσότερη ώρα θα κάνετε να τα σβήσετε κι αυτό σημαίνει χρόνος για περισσότερες ευχές!

Φέτος ήμουν τυχερή γιατί γιόρτασα τα γενέθλιά μου όπως ακριβώς ήθελα! Με τις φίλες μου και με τους αγαπημένους μου! Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι εν μέσω πανδημίας έπρεπε κάπως να τα «μοιράσω» και να γιορτάσω δύο βραδιές! Ακόμα καλύτερα! Δύο τούρτες, διπλές ευχές! Διπλές θερμίδες αλλά και διπλή ευτυχία!

Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα κάνω τον απολογισμό μου και περνάω από διάφορα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα. Από τη μία με ενοχλεί το νούμερο που ορίζει τα χρόνια που βρίσκομαι σε τούτο τον κόσμο, δεν σας κρύβω, και μάλιστα δυσκολεύομαι να το συνηθίσω, από την άλλη όμως δεν μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων για όλα όσα έχω αποκτήσει αυτά τα χρόνια. Ας επικεντρωθώ όμως στη φετινή μου εμπειρία!

Κάπου στις 12 και κάτι τα μεσάνυχτα, στην αλλαγή της ημέρας και έναρξη των γενεθλίων μου, βρέθηκα στο αυτοκίνητό μου να επιστρέφω από έξοδο με αγαπημένες φίλες που γιόρτασαν μαζί μου. Πέτυχα την παλαιά γέφυρα της Χαλκίδας ανοιχτή και βαρέθηκα να επιστρέψω στο σπίτι μου κάνοντας το γύρο, οπότε έσβησα το αμάξι, κούρνιασα στο ζεστό παλτό μου, χαμήλωσα τη μουσική και παρατηρούσα τα πλοία που περνούσαν…

Δεν είναι όμορφο να τα παρατηρείς να πλέουν στον πορθμό του Ευρίπου, σχεδόν να παρασύρονται από τα μυστηριώδη «τρελά νερά» μία κρύα νύχτα στη μέση του χειμώνα;

Κάποτε, σε ένα σεμινάριο θετικής ψυχολογίας που είχα παρακολουθήσει, ο εισηγητής είχε πει ότι αν θέλουμε ν’ αποτυπωθεί στον εγκέφαλό μας μία εικόνα που μας προκαλεί όμορφα συναισθήματα, τότε δεν έχουμε παρά να την κοιτάξουμε έντονα και να μετρήσουμε από μέσα μας 5 φορές «Αλεξανδρούπολη». Μη γελάτε, έτσι ακριβώς μας είχε πει:

«1 Αλεξανδρούπολη, 2 Αλεξανδρούπολη, 3 Αλεξανδρούπολη, 4 Αλεξανδρούπολη, 5 Αλεξανδρούπολη»! Τόσο απλό!

Αυτό έκανα λοιπόν!!! Όχι τα πλοία φίλοι μου, σας ξεγέλασα! Έβγαλα το κινητό μου, άνοιξα τις φωτογραφίες και κοίταξα έντονα τις 5 υπέροχες, μοναδικές και ξεχωριστές φίλες μου που περάσαμε μαζί τη βραδιά των γενεθλίων μου (τη μία βραδιά από τις δύο!). Μέτρησα 5 φορές Αλεξανδρούπολη αργά και καθαρά κι ευχήθηκα να είμαι πάντα τόσο τυχερός άνθρωπος!

Χρόνια μου πολλά λοιπόν και πιάνω άμεσα δουλειά γιατί έχω πολλές ευχές να πραγματοποιήσω!

Σας φιλώ και καλή εβδομάδα!

 

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *