Δώσ’ μου λίγο ακόμη καλοκαίρι. Όμως νά’ ναι σαν το σημερινό!

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Δώσ’ μου λίγο ακόμη καλοκαίρι. Δεν πρόλαβα να το χαρώ, δεν μου έφτασαν οι μέρες. Δεν χόρτασα τη θάλασσα, την άμμο και τον ήλιο.

Δεν μάζεψα λίγα βότσαλα, μερικά κοχύλια. Δεν είδα όσα ηλιοβασιλέματα ήθελα μέχρι να βουτήξει ο ήλιος μέσα στο πέλαγος. Δεν έγραψα μηνύματα στην άμμο μ’ ένα θαλασσόξυλο.

Θέλω όμως, αυτό το καλοκαίρι να μου δώσεις. Να μοιάζει σαν το σημερινό. Αυτή τη γαλήνη, αυτή την ηρεμία, αυτή την απουσία κόσμου! Τι όμορφη που είναι η παραλία σήμερα, τι καθαρή θάλασσα, τι υπέροχη ησυχία! Ακούς το κυματάκι, λίγα γέλια, χαλαρές συζητήσεις, που και που καμιά ρακέτα.

Μα, η ίδια παραλία δεν είναι αυτή που ήρθες και πριν ένα μήνα;; Η ίδια θάλασσα δεν είναι;;; Τότε που ήρθες και δεν έβρισκες να καθίσεις; Που τα μαγαζιά δεν είχαν αφήσει σπιθαμή ελεύθερης αμμουδιάς με τις ξαπλώστρες τους; Τότε που δεν έβρισκες πάρκινγκ και σου είπαν ότι έπρεπε να έχεις κάνει κράτηση; Τότε που η θάλασσα ήταν τόσο βρώμικη που σιχάθηκες να μπεις και κάθισες να ψηθείς στον ήλιο; Τότε που η αμμουδιά (όση φαινόταν ανάμεσα στα σετ ομπρέλας – ξαπλώστρας) ήταν γεμάτη αποτσίγαρα; Τότε που ορκίστηκες να μην ξαναπατήσεις το πόδι σου εδώ μήνα Αύγουστο;;;

Ναι, η ίδια είναι. Αλλά δεν είναι πια Αύγουστος.

Σήμερα είναι η ευκαιρία σου.

Σήμερα, μπορείς να ρουφήξεις όλο το χαμένο καλοκαίρι. Ακόμη και κάστρα στην άμμο μπορείς να χτίσεις, δεν θα ξαναβρείς τόσο χώρο! Μπορείς να κολυμπήσεις, να πάρεις έναν υπνάκο χωρίς δυνατές μουσικές και φασαρία, ν’ απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα. Μόνο μην ξεχάσεις τη ζακέτα σου εκείνη τη στιγμή. Γιατί δεν είναι Αύγουστος.

Αποκαλόκαιρο… Ή αλλιώς 56 Αυγούστου!

 

Όλες οι φωτογραφίες είναι από προσωπικό αρχείο: Αλυκές Δροσιάς, Χαλκίδα, 25 Σεπτεμβρίου 2022

You May Also Like