Μένοντας σπίτι…το τώρα και το μετά

Eξακολουθώντας  να βρισκόμαστε σπίτι  και περιορίζοντας πια τις μετακινήσεις μας στις απολύτως απαραίτητες ,θα κάνουμε μια ανάλυση  για όλο αυτό. Πώς είναι να είσαι σπίτι ,τι είναι αυτό που τελικά συμβαίνει ,πώς το βιώνει ο καθένας αυτή τη στιγμή.  Υπάρχει κάποια ειδική διαχείριση αυτής της κατάστασης; Kαι τελικά τι θα βγει και τι θα ακολουθήσει μετά από  την καραντίνα; Τι συμβαίνει στο παρόν και τι θα γίνει στο μέλλον;

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ίσως νιώθει κανείς ,πως ξαφνικά πρέπει να μείνει μέσα και είναι σαν να του το έχουν επιβάλλει. Και ναι ,μένεις μέσα για το κοινό καλό ,για τη δημόσια υγεία ,για να προστατεύσεις εσένα ,τους ανθρώπους που αγαπάς και κατ’επέκταση τους γύρω σου. Αισθανόμαστε ίσως  κάποιοι ,ότι είμαστε σαν εγκλωβισμένοι και ότι έχουμε χάσει τις καθημερινές μας ελευθερίες. Το θέμα είναι σε μια συνθήκη ,μέσα από την αρνητικότητα που μπορεί να υπάρξει ,να επιλέγουμε τη θετική εκδοχή.  Δηλαδή τώρα που είμαστε μέσα  ,ας κάνουμε υπομονή ,εφόσον ξέρουμε ότι είναι για καλό.

Επίσης , ας αξιοποιήσουμε τον καθημερινό μας χρόνο ,κάνοντας πράγματα που μας αρέσουν ,μιλώντας με αγαπημένα άτομα . Η τεχνολογία  θα επιτελέσει το θετικό της ρόλο εδώ. Είναι ευκαιρία ,να εκτιμήσουμε τον παραπάνω χρόνο που μπορεί να μην είχαμε πριν  και να τον επιζητούσαμε . Να συνεχίσουμε να είμαστε δραστήριοι και όχι άπραγοι . Να προσέχουμε τον εαυτό μας και να μην αφεθούμε  λόγω του εγκλεισμού. Είναι  ευκαιρία , να βοηθήσουμε ανθρώπους που αυτή τη στιγμή, μπορεί να μην έχουν τη δυνατότητα μετακίνησης ούτε για τα βασικά .

Την ίδια ώρα που μένουμε σπίτι ,καλό θα ήταν να βοηθηθούν με όλους τους δυνατούς τρόπους και άτομα που δεν έχουν σπίτι για να μείνουν και να προστατευτούν.  Ακόμη ,την ίδια στιγμή ,πρέπει να εκτιμήσουμε και ανθρώπους ,οι οποίοι εκτίθενται καθημερινά και εργάζονται κανονικά .Επίσης ,οι εργαζόμενοι σε φούρνους ,φαρμακεία ,super market , μαγαζιών που πηγαίνουν στα σπίτια μας  αυτά που χρειαζόμαστε.

Και φυσικά τους γιατρούς , που εκθέτουν τον εαυτό τους μπροστά στον κίνδυνο για να σώζουν ζωές. Θα χρειαστεί να  ενημερωνόμαστε ,αλλά αυτό ας γίνεται με τα κατάλληλα φίλτρα και από αξιόπιστες πηγές και όχι όλη την ώρα. Η παραπληροφόρηση ,αλλά και η υπερπληροφόρηση ,μπορεί να μη μας κάνει καλό. Να  ακολουθούμε  τις συμβουλές των ειδικών ,την καθοδήγηση από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (https://eody.gov.gr/).

Kαι για το ψυχολογικό επίπεδο ας  συμβουλευτούμε, αν χρειαστεί ας μιλήσουμε   με έναν ειδικό μέσω ειδικών τηλεδιασκέψεων που πραγματοποιούνται και χρήσιμων βίντεο που ανεβαίνουν στο διαδίκτυο.

Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι αποτελεί αυτές τις ώρες και η ψυχολογία μας. Ένας επιπλέον σημαντικός παράγοντας σωστής διαχείρισης , είναι να τηρούμε αυτά που  έχουν αποφασιστεί. Είναι περισσότερο αρνητικό , να υποτιμάμε ένα πρόβλημα ,από το να ανησυχήσουμε γι αυτό.  Χρειάζεται μια χρυσή τομή. Και να έχουμε συνείδηση για το τι συμβαίνει ,αλλά και να μην σπέρνουμε τον πανικό. Και να μην μιλάμε με κάποιον που θεωρούμε ,πως είναι τοξικός για μας. Όπως είπε πρόσφατα και η  κυρία Σίμου ,καθηγήτρια Επικοινωνίας και ΜΜΕ στη Δημόσια Υγεία, ο πανικός μπορεί να εξαπλωθεί εξίσου γρήγορα ,σαν έναν  ιό. Ας μη φτάσουμε να στοχοποιούμε ,να υποπτευόμαστε και να στιγματίζουμε  ανθρώπους που νοσούν.

Μένουμε σπίτι , μένουμε στο τώρα και διαβάζουμε https://www.elenifourli.gr/.  Εξάλλου , το μέλλον ήταν και είναι άγνωστο ,δεν μας εξυπηρετεί να σκεφτόμαστε συνέχεια τι θα γίνει και να ανησυχούμε ή να προβλέπουμε. Επικεντρωνόμαστε σε αυτή τη στιγμή ,στο παρόν και επιλέγουμε να μένουμε αισιόδοξοι και δυνατοί. Άραγε μετά από όλο αυτό , ποιος ξέρει;;Ίσως εκτιμήσουμε τις βόλτες μας και την άμεση επαφή κι επικοινωνία με τους αγαπημένους μας . Την καθημερινή  ρουτίνα για την οποία   γκρινιάζαμε μερικές φορές ,την αγκαλιά από τους  δικούς μας ανθρώπους. Ας  επιλέξουμε να σκεφτούμε ,ότι μέσα από αυτό θα βγούμε πιο δυνατοί και καλύτεροι.

 Αγνή Λάμπρου

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *