Πόση δύναμη κρύβει μέσα της η λέξη «ευχαριστώ»;

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Κάποτε βρέθηκα με το γιο μου σε μια περιοχή της Αθήνας όπου είχαμε κανονίσει να συναντηθούμε με μια φίλη. Η φίλη μου με ενημέρωσε ότι κάτι της έτυχε και θα καθυστερούσε να έρθει να μας πάρει με το αυτοκίνητό της, κι έτσι περπατήσαμε λιγάκι χαζεύοντας βιτρίνες για να περάσει η ώρα. Ξαφνικά ξεκίνησε μια δυνατή μπόρα που μας έπιασε απροετοίμαστους, χωρίς ομπρέλα, και χωρίς πολλή σκέψη μπήκαμε σε ένα βιβλιοπωλείο που ήταν μπροστά μας.

Πήγαμε στη γωνιά με τα παιδικά παραμύθια και ξεκινήσαμε να εξερευνούμε τα ράφια. Κατεβάσαμε δυο – τρία, τα ξεφυλλίσαμε, καθίσαμε μάλιστα σε κάτι μεγάλες αναπαυτικές μαξιλάρες και αρχίσαμε να διαβάζουμε. Η ώρα περνούσε, η φίλη μου αργούσε, κι εμείς διαβάσαμε 3 παραμύθια! Ο ιδιοκτήτης ήρθε κοντά μας και πολύ ευγενικά μας πρότεινε κάποια καινούρια βιβλία με ενδιαφέρουσα εικονογράφηση, τα μαζέψαμε κι αυτά δίπλα μας να τα δούμε και γενικά για να μην σας πολυλογώ περάσαμε στο μαγαζί περίπου μία ώρα, διαβάζοντας και ξεφυλλίζοντας παιδικά βιβλία.

photo pixabay

Τελικά η φίλη μου έφτασε, κι εγώ με τον μικρό διαλέξαμε 2 βιβλία να αγοράσουμε φεύγοντας, πριν διαπιστώσω ότι, για κακή μας τύχη, δεν είχα χρήματα μαζί μου. Ένιωσα τόσο άσχημα που κατέβασα το κεφάλι μου βγαίνοντας με άδεια χέρια από το μαγαζί που μας πρόσφερε τόση θαλπωρή, εκείνη τη βροχερή μέρα. Τότε ο κύριος είπε χαμογελαστά: «σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας», ενώ εγώ αιφνιδιάστηκα και κατάπια τη γλώσσα μου.

Όλη την υπόλοιπη μέρα σκεφτόμουν το «ευχαριστώ» του. Γιατί το είπε; Δεν ακούστηκε ψεύτικο, το αντίθετο, ήταν πολύ αληθινό, σα να μας έλεγε «δεν πειράζει που δεν αγοράσατε κάτι, επισκεφθήκατε το μαγαζί μου». Επηρεάστηκα τόσο πολύ από αυτή τη στάση ευγνωμοσύνης απέναντι μας και ας μην ψωνίσαμε τελικά. Γιατί άραγε μου έκανε τόση εντύπωση; Τι συμπεριφορά περίμενα από εκείνον; Μάλλον περίμενα να μας κοιτάξει κάπως, γι’ αυτό και κατέβασα το κεφάλι μου από ντροπή να μη συναντηθούν τα βλέμματά μας. Περίμενα να μη μας χαιρετήσει καν; Σίγουρα πάντως δεν περίμενα ένα τόσο εγκάρδιο «ευχαριστώ».

Την επόμενη μέρα έψαξα για το κατάστημα στο διαδίκτυο. Δεν είχε τότε ακόμη e-shop αλλά υπήρχε η δυνατότητα τηλεφωνικής παραγγελίας. Διάλεξα 5 βιβλία, για εμάς και για να δωρίσουμε, τηλεφώνησα και παράγγειλα.

Το «ευχαριστώ» του βιβλιοπώλη συνεχίζει να με εμπνέει και ήταν ο λόγος που ξεκίνησα να λέω «ευχαριστώ» πιο συχνά.

Λέμε «ευχαριστώ» όταν μας φέρνουν δώρα, μας κάνουν χάρες, μας παρέχουν βοήθεια σε στιγμές ανάγκης. Λειτουργούμε λες και το «ευχαριστώ» προορίζεται για κάποιες ειδικές περιπτώσεις.

Εσείς πόσο συχνά λέτε «ευχαριστώ»;

Πόσο συχνά προφέρετε αυτή την πανίσχυρη λέξη;

Συνεχίζεται…

 

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *