Η Μαρίνα Οβσιάνικοβα είναι μια υπέροχη Ρωσίδα!

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Εμείς που πόλεμο δεν ζήσαμε.. τι ξέρουμε να πούμε γι αυτόν; Τι ξέρουμε για τον πόνο που προκαλεί; Τι ξέρουμε για το πόσο αυτός στοιχειώνει τα όνειρα των παιδιών; Θα ήθελα πριν σας γράψω για τη Μαρίνα Οβσιάνικοβα να σημειώσω δυο γραμμές από το απόσπασμα «Μάχη στην άκρη της νύχτας» του Τάσου Λειβαδίτη.

Τώρα πρέπει να μιλήσει
για να σωθεί
πρέπει να πάψει να ονειρεύεται
και να ζήσει.

Αυτές οι δυο γραμμές έρχονται στο μυαλό μου κάθε φορά που σκέφτομαι τα παιδιά.. γενικά τους νέους.. του πολέμου. Σίγουρα για όσους έχουν διαβάσει τη συλλογή του ποιητή.. δεν θα βρουν σύνδεση.. ωστόσο.. κάποιος που έχει ασχοληθεί με την ψυχολογία των παιδιών στον πόλεμο.. θα κατανοήσει το βάθος των στίχων..

Για να σωθεί το παιδί.. για να μην τρελαθεί δηλαδή.. θα πρέπει να μιλήσει για τα βιώματά του.. να τα μοιραστεί.. να τα ξεφορτωθεί κατά κάποιον τρόπο. Για να ζήσει το παιδί.. θα πρέπει να πάψει να ονειρεύεται. Τα όνειρα τον γυρίζουν στο παρελθόν.. τον πηγαίνουν στις προ πολέμου όμορφες στιγμές. Όμως τότε δεν βγάζει νόημα.. καθώς η ιστορία έγραψε.. ο πόλεμος ήρθε.. ο πόλεμος σκότωσε τη ζωή. Τα όνειρα που ξεκινούν με το «αν ήταν αλλιώς».. γίνονται εφιάλτες του μυαλού και δολοφόνοι της ζωής.. Γιατί τα όνειρα πληγώθηκαν.. έχασαν τη δύναμη να κάνουν τον κόσμο αυτών των παιδιών πιο όμορφο!

Γι αυτά τα παιδιά.. μια Ρωσίδα δεν υπολόγισε πατρίδα.. δεν υπολόγισε καριέρα.. δεν υπολόγισε προσωπική ζωή.. περισσότερα >

Ο κόσμος ξεφεύγει από τα χέρια των ανθρώπων.

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Ο άνθρωπος.. ο πόλεμος.. και τα συνθετικά έμβρυα που θα καταλάβουν τον κόσμο! Αυτά σε μια επικεφαλίδα.. από μόνα τους δημιουργούν στρες!

Άλλο ένα βήμα του ανθρώπου προς τον πόλεμο.. άλλο ένα βήμα του ανθρώπου προς τον αφανισμό του! Δεν ξέρω πραγματικά φίλες τι να φοβάμαι πιο πολύ.. τους διαβολικούς πολιτικούς ή τους διαβολικούς επιστήμονες;

Θα μου πείτε ότι.. η επιστήμη δεν είναι εχθρός της ανθρωπότητας.. αλλά η χρήση της πολλές φορές οδηγεί στα κακά που συμβαίνουν. Υπάρχουν ωστόσο και εκείνοι οι επιστήμονες που φτιάχνουν τις βόμβες.. αλλά και τις πολεμικές μηχανές που τις εκτοξεύουν.

περισσότερα >

Γωνίτσα στον παράδεισο ή θρόνο στην κόλαση;

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Θα μου πείτε.. τι θέλεις και ασχολείσαι με τέτοια θέματα; Αντί να χαλαρώσουμε και να μιλήσουμε για τα καλοκαιρινά μπάνια.. για τις σοκολατένιες εμφανίσεις μας και για τα κοκτέιλ των διακοπών.. εγώ σας ξαναγράφω για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Το έχω ξαναγράψει.. δεν πρέπει να ξεχάσουμε αυτούς τους δύσμοιρους που υποφέρουν..

Αυτή τη φορά δεν θα πιάσω τους Ουκρανούς.. αλλά εκείνον τον Ρώσο που έχει το πρώτο ρωσικό εισιτήριο για τον παράδεισο.. Προσωπικά νομίζω ότι ο Πατριάρχης Κύριλλος θα φάει πόρτα από τον παράδεισο. Αν δεν φάει αυτός.. τότε σίγουρα δεν υπάρχει και ο παράδεισος..

Ο πρώτος στην τάξη της εκκλησίας της Ρωσίας.. πιάνει από το χέρι τον Πούτιν και ευλογεί τον πόλεμο. Μάλιστα.. ενώ έχουμε συνηθίσει από τους δικούς μας πατέρες (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) να κηρύσσουν έναν συγκροτημένο λόγο αγάπης.. τα κηρύγματα του Πατριάρχη Κύριλλου εκπέμπουν ομοφοβικά μηνύματα και μάλιστα επιστρατεύουν το ψέμα στα λόγια του αρχιερέα της εκκλησίας. περισσότερα >

36 χρόνια από το δυστύχημα στο Τσερνόμπιλ, ο κόσμος θυμάται και ανησυχεί

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

36 χρόνια συμπληρώθηκαν από το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ που συγκλόνισε τον κόσμο στις 26 Απριλίου 1986.

Ανθρώπινα λάθη, παραλείψεις και κακοί χειρισμοί προκάλεσαν την έκρηξη του αντιδραστήρα 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας, που σήμερα βρίσκεται σε Ουκρανικά εδάφη (τότε Σοβιετική Ένωση). Το ατύχημα στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες εργαζόμενους και πυροσβέστες που είτε βρίσκονταν εκεί είτε έσπευσαν να βοηθήσουν και εκτέθηκαν σε ακραία ποσοστά ραδιενέργειας. Ανυπολόγιστη είναι και η καταστροφή που προκλήθηκε στο περιβάλλον από τη μόλυνση των εδαφών, των υδάτινων πόρων και το θάνατο της άγριας ζωής.

Ανθρώπινα ψέματα, παραλείψεις, καθυστερήσεις στη διαχείριση της κρίσης και για μεγάλο χρονικό διάστημα απόκρυψη των συνθηκών και των επιπτώσεων του ατυχήματος ήταν αυτά που στοίχισαν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων από τις γύρω περιοχές και  σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι οποίοι αρρώστησαν από καρκίνο και λευχαιμία.

περισσότερα >

Στη Ρωσία κανείς δεν τολμά να μιλήσει κατά του πολέμου..

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Στη παραπάνω φωτογραφία είναι η Olena.. μητέρα του Denys Snihur, 25 ετών.. συνοριοφύλακα-στρατιώτη που σκοτώθηκε από ρωσικό βομβαρδισμό. Θρηνεί τον γιο της κατά τη διάρκεια της κηδείας του στο νεκροταφείο του Λυχάκιβ.. στο Λβιβ της Ουκρανίας. ( Zohra Bensemra/Reuters).

Κι εδώ βλέπουμε άλλη μια μητέρα από την Ουκρανία.. Από το Euromaidan Press η φωτογραφία αυτή και είναι εξίσου συγκλονιστική.. Βλέπετε ότι αυτά που κάνει ο πόλεμος στις γυναίκες δεν χωνεύονται.. Η μάνα κλαίει το παιδί της από τη μια.. η μάνα προστατεύει το παιδί της από την άλλη..

Αποφάσισα κατόπιν συζητήσεως με την Ελένη Φούρλη.. να καταγράφω τον πόλεμο στην Ουκρανία από μια ανθρώπινη οπτική.. από μια άποψη που ταιριάζει στο elenifourli.com και που εκφράζει και μια αντιπολεμική θέση.. Τα μέσα που χρησιμοποιώ είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.. εκεί που μπορείς να βρεις ελεύθερες ειδήσεις.. Τις κρίνω και τις αξιολογώ.. και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι συνήθως.. αυτό που βρίσκω είναι η αλήθεια μέσα στην ελευθερία τους.. περισσότερα >

Νουρέγιεφ, ο Ρώσος «Lord of Dance» που προτίμησε την αυτοεξορία

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Τι τελευταίες μέρες παρακολουθούμε με αγωνία όλα όσα συμβαίνουν στη Ρωσία και την Ουκρανία. Οι εξελίξεις έχουν συμπαρασύρει και τον κόσμο του μπαλέτου, καθώς καθημερινά κορυφαίοι καλλιτέχνες εγκαταλείπουν τη Ρωσία. Πρόσφατα παραδείγματα είναι ο Αλεξέι Ρατμάνσκι, πρώην καλλιτεχνικός διευθυντής των Μπολσόι (τώρα ενταγμένος στο American Ballet Theatre), ο οποίος ετοίμαζε ένα νέο μπαλέτο στη Μόσχα, κι έφυγε αμέσως με την έναρξη του πολέμου και η Όλγα Σμιρνόβα, πρίμα μπαλαρίνα των Μπολσόι, η οποία εισχώρησε στο Εθνικό Μπαλέτο της Ολλανδίας, αφού κατήγγειλε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις, ήταν αναπόφευκτο να θυμηθώ και ν’ ανασύρω στοιχεία για έναν πολύ χαρισματικό χορευτή, ίσως το πιο γνωστό όνομα παγκοσμίως.

Νουρέγιεφ ή αλλιώς… Lord of Dance

Στις 17 Μαρτίου 1938 λοιπόν, γεννήθηκε πολύ επεισοδιακά ο ταταρικής καταγωγής, Ρώσος, Ρουντόλφ Χαμέτοβιτς Νουρέγιεφ, σ’ ένα βαγόνι της Υπερσιβηρικής αμαξοστοιχίας  κι ενώ η μητέρα του ταξίδευε προς το Βλαδιβοστόκ για να επισκεφθεί τον πατέρα του που υπηρετούσε στον Κόκκινο στρατό. περισσότερα >

Το άγχος λόγω του πολέμου και συμβουλές διαχείρισης

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Ο πόλεμος, ακόμη και για όσους βρίσκονται μακριά, μπορεί να προκαλέσει υψηλά επίπεδα άγχους και στρες, που τροφοδοτούνται κυρίως από την αίσθηση αδυναμίας απέναντι σε αυτό το άγνωστο «θηρίο». Νιώθουμε ανίσχυροι να προστατευτούμε και ανήμποροι ν’ αντιδράσουμε. Κυριευόμαστε από έντονα συναισθήματα απελπισίας και φόβου.

Οι ειδήσεις, τα άρθρα, οι φωτογραφίες και οι αμέτρητες αναρτήσεις στα social, ενώ μας κρατούν ενήμερους, παίζουν σπουδαίο ρόλο στη δημιουργία αυτού του άγχους. Ευτυχώς ή δυστυχώς έχουμε τη δυνατότητα να λαμβάνουμε και να επεξεργαζόμαστε περισσότερες πληροφορίες από ποτέ και σε τέτοιες περιπτώσεις αγωνίας το μέτρο χάνεται.

Ο περιορισμός όλων αυτών των καταιγιστικών πληροφοριών που σχετίζονται με την πολεμική σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας, θα μπορούσε να βοηθήσει να βρεθεί η ισορροπία ανάμεσα στο να είναι κάποιος ενημερωμένος και να κατακλύζεται από αρνητικές ειδήσεις.

Όπως καταλάβατε αγαπημένοι φίλοι, σήμερα θα μιλήσω κι εγώ για τον πόλεμο, με μία λίγο διαφορετική προσέγγιση και όλη την καλή διάθεση να βοηθήσω… περισσότερα >

Πάντα μισούσα τα σύνορα!

Γράφει η Κάτια Καραχάλιου.

Τα σύνορα τελικά είναι επιλογή ή κατάσταση; Σε αυτή τη δύσκολη καμπή της ιστορίας της Ουκρανίας, είμαστε δίπλα σε όλους εκείνους, πολίτες στέλνουν τρόφιμα, ρούχα, άνθρωποι έρχονται για να σωθούν.

Υπάρχουν άραγε τελικά σύνορα ή είναι τυπικό όλο αυτό;

Και κάπως έτσι θυμήθηκα ένα τραγούδι που μου αρέσει πάρα πολύ και θα σας το δώσω κάπου εδώ για να σας διασκεδάσω.

Άλλωστε πάντα τα τραγούδια μας εμπνέουν και μας βοηθούν να καταλάβουμε την ψυχή μας. περισσότερα >

Η Λίμνη των Κύκνων, η επιτομή της μεγαλοπρέπειας του μπαλέτου

Γράφει η Εύα Καλαβρή.

Το σημερινό θέμα το έχω αποφασίσει εδώ και πολύ καιρό! Και δεν άλλαξα γνώμη καθώς θεωρώ ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση ο καλλιτεχνικός κόσμος της Ρωσίας με τον πόλεμο και τις αποφάσεις του Πούτιν. Οι Ρώσοι καλλιτέχνες είναι ίσως αυτοί που αντιμετωπίζουν το Ρώσο πρόεδρο με τη λιγότερη ευμένεια και συχνά με ανοιχτή εχθρότητα. Επίσης, ένας κορυφαίος συνθέτης που έγραψε ένα ανεπανάληπτο έργο, πολύ μακριά στο παρελθόν, δεν έχει καμία σχέση με τα σημερινά καταδικαστέα γεγονότα. Και θα καταλάβετε, επιτέλους, σε ποιο θέμα αναφέρομαι:

Σαν σήμερα, τη βραδιά της 4ης Μαρτίου του 1877, στην παγωμένη Μόσχα και στο κατάμεστο Θέατρο Bolshoi, πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα του αριστουργηματικού Μπαλέτου «Λίμνη των Κύκνων»! Μια ιστορία για το καλό, το κακό, τη μοίρα, την απάτη, τη συγχώρεση και την αυτοθυσία, η Λίμνη των Κύκνων εξελίχθηκε σε πολιτισμικό «στερεότυπο» της αιθέριας μπαλαρίνας που διεκδικεί ένας πρίγκιπας.

Η ιστορία αυτού του καταπληκτικού έργου υπήρξε μακροχρόνια και πολυτάραχη. Ο ίδιος ο συνθέτης του μπαλέτου, ο Peter Ilyich Tchaikovsky, το 1871 είχε δημιουργήσει στο σπίτι του μία μικρή παράσταση για τα ανίψια του, βασισμένη σε μία γερμανική ιστορία με τίτλο «το κλεμμένο πέπλο». περισσότερα >

Οι άνθρωποι δεν γίνονται ήρωες παρά μόνο όταν δεν έχουν άλλη επιλογή.

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Δαβίδ και Γολιάθ.. Μια άνιση μάχη.. μια ηρωική συνάμα μάχη! Ο Ουκρανικός λαός αντιμετωπίζει την Ρωσία.. μια υπερδύναμη που κήρυξε τον πόλεμο στο γείτονά του..

Όλοι φυσικά απευχόμαστε τον πόλεμο.. αλλά ποτέ δεν είναι στο χέρι μας.. Έτσι και οι Ουκρανοί.. καλούνται να πολεμήσουν για την πατρίδα τους. Μακάρι να τα καταφέρουν και να διώξουν τον εισβολέα..

Πολλά έχουν ειπωθεί κι έχουν γραφτεί.. Αδαείς και ανιστόρητες θέσεις.. απόψεις και νουθεσίες έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο.. Πολλοί θέλουν να εκφράσουν τη γνώμη τους.. Πολλοί πιστεύουν και υποστηρίζουν ότι κι αν ακούσουν από αμφιβόλου αξιοπιστίας πηγές.. περισσότερα >

Οι γυναίκες τα μεγαλύτερα θύματα και αυτού του πολέμου.

Γράφει η Ιωάννα Λαζάρου.

Την ώρα που ο Πούτιν αποφάσισε να εισβάλει στην Ουκρανία.. ο φόβος και η ανησυχία σκέπασαν πολλά σπίτια στην ευρωπαϊκή χώρα.. αλλά όχι μόνο. Σε όλον τον κόσμο υπάρχει μια θλίψη και ένα αίτημα ειρήνης..

Έχουμε πόλεμο δυστυχώς.. και στον πόλεμο τα μεγαλύτερα θύματα είναι οι γυναίκες. Είτε ως σύζυγοι ή ως μητέρες.. αποτελούν τα πιο τραγικά πρόσωπα του πολέμου.. Ακόμα και οι Ρωσίδες που οι άντρες ή τα παιδιά τους πολεμούν χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι τους.. είμαι σίγουρη πως δεν επιθυμούν τον πόλεμο.. και θέλουν να τελειώσει άμεσα..

Οι γυναίκες εκείνες που θα πρέπει να σφίξουν τα δόντια και να δώσουν κουράγιο στα παιδιά τους.. αλλά και στον άνθρωπό τους.. που θα φύγει για το μέτωπο του πολέμου.. περισσότερα >