Ελλάδα-Αραβία 1-1

Σαν ένα παιχνίδι που κρίνεται στις λεπτομέρειες και τελικά λήγει ισόπαλο θα χαρακτήριζα το «συναγωνισμό» μεταξύ μερίδας καλαμάκι κοτόπουλο και αραβικής πίτας..

Σαν τώρα θυμάμαι πριν κάποια χρόνια που έφαγα πρώτη φορά αραβική πίτα… Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που έψαχνα μανιωδώς να φάω πάλι εκείνη την αραβική που έφαγα τότε.. «Πήγαινα… γυρεύοντας» βλέπεις για αραβική και δεν μπορούσα να αρκεστώ σε μία όχι τόσο νόστιμη όπως ήταν εκείνη…

Λίγα χρόνια μετά αυτή τη νοστιμιά τη βρήκα στην οδό Τζιαρντίνι 2, εκείνο το απόγευμα του Σαββάτου. Διστακτικά και καθότι απόγευμα έκατσα σε ένα από τα πολλά τραπεζάκια που έχει στο απέναντι πεζοδρόμιο με θέα…την άλλη μεριά της Χαλκίδας.

Άνοιξα κατάλογο και τότε την είδα..λαχταριστή, στέκοταν εκεί μπροστά μου, μία αραβική με τις πατάτες να κατέχουν περίοπτη θέση. Την όλη περιγραφή συμπλήρωνε η φράση: «Αραβική πίτα με υλικά της επιλογής σας». Στην αρχή δίστασα αλλά μετά το τόλμησα και αποφάσισα να παραγγείλω την αγαπημένη μου πίτα.

Φώναξα το σερβιτόρο και έδωσα την παραγγελία.

«Μία αραβική θα ήθελα παρακαλώ με γύρο κοτόπουλο, πατάτες, κρεμμύδι, ντομάτα και μουστάρδα» είπα.

«Αμέσως» μου απάντησε και λίγη ώρα μετά στο τραπέζι μου εμφανίστηκε αυτό ακριβώς που είχα παραγγείλει. Δε χρειάστηκε να φάω όλη την πίτα για να καταλάβω τη νοστιμιά που έκρυβε μέσα της. Αρκούσε μία δαγκωνιά. Ο γύρος ήταν τόσο καλοψημένος, η αραβική ήταν σωστά «ψημένη» χωρίς να έχει καεί και η ντομάτα με το κρεμμύδι ήταν φρεσκότατα. Ένιωσα τόση ικανοποίηση. «Επιτέλους να ένα μαγαζί που ξέρει να φτιάχνει αραβική» αναφώνησα και οι θαμώνες γύρισαν και με κοίταξαν παραξενεμένοι…

DSC_6033Λίγο αργότερα και ενώ απολάμβανα την πίτα μου ήρθε και η φίλη μου η Γιάννα. Εκείνη αποφάσισε να το «ρίξει» έξω και να φάει λίγο παραπάνω. Έτσι δε χρειάστηκε να της δώσει κατάλογο ο σερβιτόρος. Είχε ήδη αποφασίσει τι θα φάει. Τα γνωστά.  «Μία μερίδα σουβλάκι κοτόπουλο θα ήθελα» την ακούω να λέει..

Δέκα λεπτά αργότερα στο τραπέζι μας προστέθηκε και η μερίδα της Γιάννας. Για κάποια ώρα επικρατούσε απόλυτη σιωπή. Η καθεμία απολάμβανε το πιάτο της.

«Έλα δοκίμασε ένα καλαμάκι να δεις για τη νοστιμιά σου μιλάω» μου λέει..

DSC_6028Την κοιτάω και αφού την ευχαριστώ παίρνω ένα σουβλάκι. Και εκεί μπορώ να πω ότι ένιωσα ερωτευμένη. Σαν γνήσια λάτρης του κοτόπουλου, δοκιμάζοντας το σουβλάκι ενθουσιάστηκα από το πόσο καλοψημένο ήταν. Έλιωνε στο στόμα. Το όλο πιάτο φυσικά συμπλήρωνε η πίτα, οι πατάτες και η…σως. Αχ, αυτή η σως! Πόσο θέλω να βρω τη «μυστική» συνταγή της νοστιμιάς..

Και το παιχνίδι στην τηλεόραση κρίθηκε στα πέναλτι. Ακούω τους άντρες από τη διπλανή καφετέρια να φωνάζουν. Κάποιοι κέρδισαν το στοίχημα και κάποιοι το έχασαν.

Η ώρα πέρασε, το απόγευμα έδωσε τη θέση του στο βράδυ και εγώ με τη Γιάννα σηκωθήκαμε να πάμε προς τα σπίτια μας.. Είχαμε «πάει…γυρεύοντας» να βρούμε την νοστιμιά και τελικά ανακαλύψαμε ότι ήταν δίπλα μας… Ένα ωραίο Σαββατιάτικο απόγευμα ολοκληρώθηκε με τον πιο γευστικό τρόπο αφήνοντας ικανοποιημένους τόσο τους ουρανίσκους μας αλλά και την…τσέπη μας και το παιχνίδι το δικό μας έληξε ισόπαλο, με τις δύο να έχουμε βγει διπλά κερδισμένες!

Κορίνα Γιαννάκη

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *