Είχα το όνειρο μου, το ποδηλατό μου

Είχα το όνειρο μου, το ποδήλατο μου και όλα έμοιαζαν σωστά, λέει ο Μακεδόνας και εγώ δε μένει παρά να συμφωνήσω..

Αν μου έλεγες πριν ένα χρόνο ότι στα 29 μου θα έκανα ξανά ποδήλατο- που είχα να κάνω από τα 13 μου- σίγουρα θα σε κορόιδευα.. Ένα χρόνο μετά όμως, μπορώ να σου πω ότι ήταν μια από τις πιο ωραίες «τρελές» που έχω κάνει στη ζωή μου.. Έτσι, όταν η φίλη μου η Δήμητρα μου είπε ότι πουλάει το ποδήλατο της, δεν το σκέφτηκα και πολύ. Το αγόρασα και… έφυγα!

Οι λόγοι αγοράς; Πολλοί.. Καταρχήν είχα κουραστεί να πηγαινοέρχομαι με τα πόδια. Ακόμα ήθελα να κάνω μια βόλτα, έτσι όταν μου την «έδινε» ρε παιδί μου. Αλλά πάλι..πόδια; Ούτε καν.. Άσε που και με το αμάξι μέσα στην πόλη που να το παρκάρεις; Ενώ το ποδήλατο…όπου θες! Τέλος..επειδή είχα αποφασίσει να εντατικοποιήσω τις προσπάθειες για χάσιμο των κιλών και καλύτερη φυσική κατάσταση, τι πιο ιδανικό από ένα ποδήλατο αφού καλοκαίρι και γυμναστήριο δεν πάνε μαζί!

2017-05-06-16-01-02-660Το αγόρασα λοιπόν και η πρώτη μου βόλτα με το ποδήλατο θυμάμαι ήταν ο γύρος της Χαλκίδας μέσω της Υψηλής Γέφυρας. Δεν το είχα ούτε μια εβδομάδα. Και όμως την έβγαλα τη διαδρομή.. Μαζί μου και η τρελή μου φίλη η Δήμητρα! Και μετά ανακάλυψα τις ποδηλατοβολτες. Είναι οι βόλτες που συγκεντρώνονται πολλά άτομα -συνηθως- στα αγάλματα και πάνε στις Αλυκές, στο Μύτικα και όπου αλλού θέλει η «παρέα».

Και όσο οι βόλτες με το ποδήλατο μεγάλωναν, τόσο καλύτερη γινόταν και η φυσική μου κατάσταση. Δεν κουραζομουν πια τόσο εύκολα, τα πόδια μου άρχισαν να γυμνάζονται καλύτερα, η αναπνοή μου να γίνεται πιο δυνατή και τα χέρια το ίδιο. Άσε δε ο κόσμος που γνώριζα. Μικροί, μεγάλοι, νέοι και πιο ώριμοι, όλοι εκεί..με το ποδηλατακι τους να απολαμβάνουν τις βόλτες στην παραλία ή μέσα στην πόλη.. ή τα ηλιοβασιλέματα σε κάποια παραλία.

2017-05-06-16-01-52-215Δε θα ξεχάσω και μια ακόμα υπέροχη βόλτα μέσα Φεβρουαρίου που είχε καλό καιρό, εκείνη την Κυριακή.. Ξύπνησα, πήρα ποδήλατο, πήγα Αλυκές. Ο ήλιος έκαιγε το πρόσωπο μου. Αποφάσισα να κάνω μία στάση πριν γυρίσω ξανά Χαλκίδα. Είδα μία ξαπλώστρα.. Κατέβασα το ποδήλατο μου, το στερέωσα στα βράχια και έκατσα πάνω στην ξαπλώστρα. Κοίταξα τη θάλασσα και άκουγα το κύμα πως έσκαγε στα μικρά βραχάκια. Θύμιζε τόσο πολύ καλοκαίρι. Πιο δίπλα μου έκατσε ένα ζευγάρι και έκανε πικ-νικ ενώ λίγο πιο πέρα ένας χειμερινός κολυμβητής μπαίνει στη θάλασσα, κάνει 2-3 βουτιές, βγαίνει, σε χαιρετάει και φεύγει. Και λίγο πιο κει βλέπεις μια κοπέλα να παίζει με το σκυλάκι της, ενώ 2 φίλοι επιδίδονται με θέρμη στις ρακέτες, προκειμένου το καλοκαίρι να τους βρει έτοιμους. Χαμογελάς και συνεχίζεις να χαζεύεις τη θάλασσα και να απολαμβάνεις τις στιγμές ηρεμίας. Εκείνες τις στιγμές τις δικές σου, τις μοναδικές, εκείνες τις στιγμές που δε θα τις άλλαζε για όλο το χρυσάφι του κόσμου.

16299161_588778711312560_5341213816837004541_nΚαι κάπως έτσι..σε λίγες ημέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος που έχω το ποδήλατο μου. Και μπορεί το χειμώνα να ζορίστηκα λίγο με τις βροχές, όμως τώρα που ανοίγει ο καιρός το ποδήλατο μου με περιμένει ξανά να απολαύσουμε μαζί μακρινές αλλά και κοντινές διαδρομές. Όσο για την κούραση; Συνηθίζεται και κάποια στιγμή παύει να σε απασχολεί.

Για αυτό μην το σκέφτεστε.. Πάρτε το ποδηλατάκι σας και φύγατε.. Και να είστε σίγουροι και σίγουρες ότι μόνο οφέλη θα έχετε τόσο σε σωματικό όσο και ψυχολογικό επίπεδο..

Καλές ποδηλατοβόλτες!

Κορίνα Γιαννάκη

You May Also Like

Γραψτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *